Uzasadnienie
W dniu 4 kwietnia 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga "A." Sp. z o.o. z siedzibą w R. podpisana przez prezesa zarządu W. N. oraz wiceprezesa zarządu D. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 20113r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego
Zarządzeniami z dnia 9 kwietnia 2013 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia wezwania, poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego) oraz do uzupełnienia braków fiskalnych skargi przez uiszczenie wpisu sadowego w kwocie 200 zł. Wezwania doręczono skarżącej 12 kwietnia 2013r.
W dniu 15 kwietnia 2013r. strona skarżąca uiściła wpis sądowy w kwocie 200 zł.
Pomimo upływu 7 – dniowego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi z dniem 19 kwietnia 2013r., skarżąca nie nadesłała odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zmianami) dalej "P.p.s.a." każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie natomiast do treści art. 57 § 1 P.p.s.a wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym powinna czynić zadość także skarga.
Zgodnie z brzmieniem art.
28. § 1 P.p.s.a osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, przy czym osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 P.p.s.a.).
Jeżeli zatem skargę do sądu wnosi osoba prawa, skarga ta powinna być podpisana w sposób czyniący zadość zasadom reprezentowania tego podmiotu ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowym. Ciężar wykazania, że osoba, która podpisała skargę, była do tego umocowana, spoczywa na stronie skarżącej. Niewykazanie umocowania stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu w trybie i terminie przewidzianym w art. art. 49 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2005r., sygn. II GZ 19/2005 – LexPolonica nr 380771). Niewykonanie nałożonego przez Sąd obowiązku przedłożenia dokumentu w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a (wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005r., sygn. GSK 1337/2004, publ. ONSAiWSA 2005, nr 5, poz.91).
W przedmiotowej sprawie skarżąca została zobowiązana do złożenia dokumentu określającego umocowanie do jej reprezentowania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie doręczono stronie skarżącej 12 kwietnia 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru karta 15 akt sądowych), na adres wskazany w skardze.
Wbrew prawidłowemu i precyzyjnie sformułowanemu wezwaniu, skarżąca nie przedłożyła odpisu z KRS - u, potwierdzającego umocowanie osób podpisanych pod skargą do jej reprezentowania przed sądem. Sąd pozbawiony został możliwości zweryfikowania czy osoby te były uprawnione do dokonania tej czynności.
Uznać zatem należy, że nienadesłanie aktualnego na dzień wniesienia skargi dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego) powoduje, że przedmiotowej skardze, jako obarczonej brakami formalnymi, nie można nadać dalszego biegu i z tej przyczyny należy ją odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a, Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego przy czym postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 232 § 2 P.p.s.a.).
Z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie skarga podlega odrzuceniu, a skarżąca uiściła wpis sądowy w kwocie 200 zł, o zwrocie wpisu w pkt II sentencji postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i art. 232 § 2 P.p.s.a.