Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 25 października 2012 r. WSA w Rzeszowie oddalił skargę
E. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...].
Po doręczeniu skarżącej uzasadnienia wyroku, najpierw w zwykłej formie pisemnej, a następnie na obowiązującym osoby fizyczne w postępowaniu sądowoadministracyjnym formularzu PPF, sygnalizując zamiar wniesienia "odwołania" od tego wyroku, zwróciła się ona o przyznanie jej prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Wg uzasadnienia wniosku, z uwagi na zły stan zdrowia swojego i pozostającego z nią we wspólnym gospodarstwie domowym męża (m.in. schorzenia neurologiczne, kardiologiczne, ortopedyczne – trudności z chodzeniem), związaną z tym konieczność systematycznego specjalistycznego leczenia i rehabilitacji, przebyte i planowane operacje oraz niezbędność pomocy innych osób w codziennej egzystencji, nie stać jej na poniesienie jakichkolwiek kosztów z tym związanych. Źródło ich utrzymania stanowią pobierane renty, odpowiednio 992 i 620 zł., w większości przeznaczane na wydatki związane z leczeniem (lekarstwa, przejazdy, rehabilitacja) oraz opłaty za energię elektryczną, gaz i telefon. Na inne wydatki brakuje im środków, brat męża skarżącej wspomaga ich płodami rolnymi. Zamieszkują w starym wymagającym remontu domu, bez łazienki i ubikacji, bieżącej wody i centralnego ogrzewania. Oprócz niego są właścicielami odłogowanej nieruchomości rolnej o pow. 1,31 ha, której ze względu na stan zdrowia nie są w stanie uprawiać.
Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje:
Z uwagi na przyznane E. S. na wcześniejszym etapie postępowania zwolnienie od całości związanych ze sprawą kosztów sądowych - rozciągające się na postępowanie zarówno przed Sądem I jak i II instancji (postanowienie z dnia 23 kwietnia 2012 r.), składanie ponownego wniosku ich dotyczącego należy uznać za zbędne, a on sam nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu.
W tej sytuacji wniosek o ustanowienie adwokata podlega jednak analizie pod względem spełniania przez skarżącą przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. wykazania braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania - art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Oceniając udzielone przez skarżącą informacje dot. jej sytuacji rodzinnej, majątkowej i dochodów należy stwierdzić, że warunek ten został przez nią spełniony. Mimo dysponowania przez nią i męża stałymi źródłami dochodów (łącznie 1612 zł. miesięcznie), ich wysokość – zgodnie ze złożonym przez nią oświadczeniem - należy uznać za niewystarczającą do pokrycia w niezbędnym zakresie wszystkich ponoszonych przez nich bieżących wydatków związanych z zaspokajaniem podstawowych potrzeb życiowych, wśród których dominującą pozycję należy przypisać kosztom leczenia oraz opłatom za tzw. media. Mimo braku wykazania ich wysokości, o tym, że wyczerpują one większość domowego budżetu świadczy udzielanie skarżącej i jej mężowi pomocy żywnościowej przez jego brata. Okoliczność ta wraz z sygnalizowanymi trudnymi warunkami mieszkaniowymi oraz związaną z tym potrzebą doraźnego odpłatnego korzystania z pomocy innych osób co do czynności których ze względu na stan zdrowia nie mogą przy prowadzeniu gospodarstwa domowego dokonać samodzielnie prowadzi do uznania, że wnioskodawczyni nie posiada żadnych realnych możliwości wygospodarowania z dochodów swoich i męża dodatkowych środków na ustanowienie pełnomocnika z wyboru.
Przemawia to za uwzględnieniem złożonego przez nią w tym zakresie wniosku, co pozostaje w ścisłym związku z celem instytucji prawa pomocy, jakim jest zapewnienie osobie wnioskującej - niezależnie od jej sytuacji finansowej - szeroko rozumianego prawa do sądu i możliwości skorzystania z wszystkich przysługujących jej jako stronie postępowania uprawnień, w tym do kontroli instancyjnej orzeczenia Sądu I instancji.
W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.