Uzasadnienie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] roku znak: [...] Wójt Gminy W.G. podjął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie z wniosku A.B, R.K., K.O., M.K., J.K., F.D., K.B. i K.B. o przywrócenie przez W.M. stosunków wodnych na gruncie do stanu pierwotnego.
Podstawę prawną postanowienia stanowi przepis art.97 § 2 k.p.a. w związku z art. 29 ust. 1-3 i art. 204 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 roku – Prawo wodne.
Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia 25 października 2001 roku Wójt Gminy W.G. zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie o przywrócenie stosunków wodnych do stanu poprzedniego. Postępowanie to zawieszone zostało do czasu rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny legalności wyznaczenia innego niż Wójt W.G. organu do rozpatrzenia sprawy, która to kwestia stanowiła zagadnienie wstępne. Wobec odrzucenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny skargi W.M., odpadła przyczyna zawieszenia postępowania, w związku z czym,postanowieniem z dnia [...] roku Wójt Gminy podjął z urzędu zawieszone postępowanie administracyjne.
Zażalenie na to postanowienie wniosła J.M., zarzucając, że postępowanie nie może się toczyć, bowiem jej mąż – W.M. zmarł w dniu [...] roku. Wniosła o umorzenie postępowania, załączając akt zgonu męża.
Postanowieniem z [...]roku SKO w Tarnobrzegu, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. utrzymało w mocy zaskarżone orzeczenie.
Organ wskazał, że przesłanką stanowiącą przeszkodę w kontynuowaniu postępowania była konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd administracyjny w sprawie wyznaczenia organu właściwego do prowadzenia postępowania. Wobec ustania tej przeszkody, obowiązkiem organu było podjęcie zawieszonego postępowania. Jako podstawę prawną uzasadniającą podjęcie postępowania, organ I instancji wskazał przepis art. 97 § 2 k.p.a., stanowiący, że po ustaniu przyczyn uzasadniających zawieszenie postępowania, organ administracji publicznej podejmuje postępowanie z urzędu lub na wniosek strony. Tak więc podjęcie postępowanie było obowiązkiem organu, a wniosek J.M. o umorzenie postępowania zostanie rozpatrzony w trakcie podjętego postępowania. O tym, czy po jego zakończeniu wydana będzie decyzja o umorzeniu postępowania z powodu jego bezprzedmiotowości, nakładająca obowiązki w zakresie przywrócenia stosunków wodnych, czy też decyzja odmawiająca nałożenie takich obowiązków – zależeć będzie od organu I instancji.
Udział w postępowaniu brać winna J.M. jako żona będąca spadkobiercą ustawowym oraz inne osoby z tego kręgu. Następcy prawni strony wstępują do postępowania w jej miejsce, bowiem organ administracji nie wydaje rozstrzygnięcia w sprawie następstwa procesowego.
Skargę na to postanowienie wniosła J.M. Skarżąca zarzuciła, że nie jest ani właścicielką gruntu, ani spadkobierczynią męża, bowiem na mocy umowy darowizny z dnia [...] roku przedmiotowy grunt został darowany córce i zięciowi. Dołączyła akt notarialny Rep. A Nr [...] na dowód zawarcia umowy darowizny, której przedmiotem było gospodarstwo rolne w W.G.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002roku – prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz.1269 z 2002 roku/ sądy te sprawują w zakresie swej działalności kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z 30 sierpnia 2002roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 roku/ zwanej dalej P.p.s.a.
Zgodnie z tym przepisem sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, których dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia.
W myśl przepisu art. 145 P.p.s.a. sąd obowiązany jest do uchylenia decyzji lub stwierdzenia jej nieważności ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest naruszeniem prawa w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, lub jeśli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.
Przedmiotem skargi jest legalność postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego w sprawie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie.
Postępowanie to zawieszone zostało w dniu [...] roku postanowieniem Wójta Gminy W.G. w związku z postępowaniem skargowym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W tym wypadku zagadnieniem wstępnym było rozstrzygnięcie przez sąd administracyjny kwestii wyznaczenia organu właściwego do rozpatrzenia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie,rozpatrując tę skargę na mocy przepisu art. 97 § 1 ustawy z 30.08.2002 – Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych..., postanowieniem z dnia 24 lutego 2004 roku sygn. SA/Rz 1971/01 odrzucił skargę W.M., tym samym ustała przyczyna zawieszenia postępowania.
Stosownie do przepisu art. 97 § 2 k.p.a. organ administracji publicznej podejmuje postępowanie z urzędu lub na żądanie strony, gdy ustąpiły przyczyny zawieszenia postępowania. Ustanie przyczyn uzasadniających zawieszenie postępowania rodzi obowiązek organu administracji publicznej jego podjęcia, a organ jest z urzędu obowiązany do sprawdzenia czy te przyczyny ustały.
Wraz z pismem z dnia [...]roku, Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało Wójtowi Gminy W.G. w/w postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z [...]roku. Oznacza to, że obowiązkiem Wójta Gminy było wydanie postanowienia o podjęciu postępowania, wobec ustania przyczyny zawieszenia.
J.M., w zażaleniu na to postanowienie zarzuciła, że podjęte postępowanie nie może być skierowane w stosunku do jej osoby, gdyż nie jest właścicielką przedmiotowego gruntu i wniosła o umorzenie postępowania.
Odpowiadając na ten zarzut, organ odwoławczy wskazał, że wniosek o umorzenie postępowania rozpatrzony zostanie w trakcie prowadzonego postępowania, zaskarżone bowiem postanowienie jest środkiem procesowym służącym wyłącznie umożliwienie organowi podjęcie decyzji w sprawie.
Sąd podziela ten pogląd organu odwoławczego, bowiem zawieszenie jest takim stanem postępowania, gdy sprawa pozostaje bez biegu i w zasadzie żadne czynności procesowe nie są podejmowane. Wszelkie zarzuty skarżącej zawarte zarówno w odwołaniu, jak i w skardze, dotyczące braku po jej stronie legitymacji procesowej, nie mogły być rozpatrzone w sytuacji pozostawania sprawy bez biegu. Żeby organ mógł podjąć czynności zmierzające do merytorycznego rozstrzygnięcia, niezbędne jest uprzednie podjęcie postępowania.
Z przytoczonych względów Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa przez organy orzekające w sprawie i doszedł do przekonania, że skarga nie może być uwzględniona. Dlatego, na podstawie przepisu art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.