Uzasadnienie
Uzasadnienie
Decyzją ostateczną z dnia [...].09.2001 r. Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia[...].02.2001 r., Nr [...] pozbawiającą S. Ż. s. F. uprawnień kombatanckich. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 2.04.2004 r., sygn. akt SA/Rz 2459/01 oddalił skargę S. Ż. na w/w decyzję z dnia [...].09.2001 r. Wskazany wyrok jest prawomocny.
W podaniu z dnia 10.10.2004 r., skierowanym do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, S. Ż. wniósł o ponowne rozpatrzenie jego sprawy, bowiem w poprzednim postępowaniu nie wzięto pod uwagę faktu, że po kilku miesiącach pracy w Urzędzie Bezpieczeństwa został skazany wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Rzeszowie z dnia 14.02.1947 r. na karę więzienia za jego stosunek do ówczesnej władzy. Po rozpatrzeniu tego podania Kierownik Urzędu decyzją z dnia 9.12.2004 r., wydaną na podstawie art. 154 § 1 k.p.a. odmówił uchylenia decyzji własnych z dnia [...].09.2001 r. i [...].02.2001 r., wymienionych na początku uzasadnienia. Od tej decyzji S. Ż. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postanowieniem z dnia [.].02.2005 r., Nr [...], Kierownik Urzędu stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Kierownik Urzędu wniósł o odrzucenie skargi, bowiem jej przedmiotem jest decyzja wydana w pierwszej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przedmiotem skargi jest decyzja z dnia [...].12.2004 r., Nr [...], wydana w pierwszej instancji. Od takiej decyzji przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy /art. 127 § 3 k.p.a./ i taki wniosek został złożony, ale po upływie ustawowego terminu. W związku z tym Kierownik Urzędu stwierdził uchybienie terminu do jego wniesienia. W takiej sytuacji i stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/, nazwanej dalej skrótem p.p.s.a., z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia skarga na w/w decyzję jest niedopuszczalna, przeto Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6, art. 58 § 3 i art. 16 § 2 p.p.s.a. skargę odrzucił.