Uzasadnienie
M. L. i M. L. reprezentowani przez pełnomocnika – adwokata R. R. w dniu 22 marca 2013 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego [...] z dnia [...] grudnia 1995 r. nr [...] zatwierdzającej podział nieruchomości – działki nr 1/10 w Ł. gm. [...].
Dnia 11 kwietnia 2013 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżących, w którym złożył on oświadczenie o cofnięciu powyższej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Stosownie do brzmienia art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), określanej dalej jako "P.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę. Oświadczenie o takiej treści ma dla sądu wiążący charakter, jednak w sytuacji, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności sąd obowiązany jest do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne.
W razie skutecznego cofnięcia skargi postępowanie podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Z uwagi na fakt, iż skarżący, przez reprezentującego ich pełnomocnika, wyrazili jednoznacznie wolę rezygnacji z kontynuowania zainicjowanego ich skargą postępowania sądowego, zaś Sąd nie stwierdził zaistnienia przesłanek wyłączających skuteczność oświadczenia w tym przedmiocie, postępowanie niniejsze należało umorzyć.
Podstawę rozstrzygnięcia Sądu stanowi art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
O zwrocie uiszczonego przez skarżących wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.