Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 marca 2021 r. sygn. akt II SA/Rz 312/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę B. K. (dalej: "skarżącej") na opisane w sentencji niniejszego postanowienia pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej: "organ") pozostawiające wniosek skarżącej bez rozpoznania.
Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o prawie do wniesienia skargi kasacyjnej został przesłany skarżącej za pośrednictwem platformy EPUAP na wskazany przez nią adres. Odpis został odebrany przez B. K. w dniu [...] kwietnia 2021 r.
W dniu [...] kwietnia 2021 r. do Sądu za pośrednictwem platformy EPUAP wpłynęła skarga kasacyjna od w/w postanowienia, sporządzona przez skarżącą osobiście. W skardze kasacyjnej wskazano, iż B. K. jest doradcą podatkowym, posiada licencję, a w związku z tym ma prawo wnosić skargi kasacyjne we własnym imieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm. - dalej: "P.p.s.a."), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Stosownie do art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Ponadto zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Skarga kasacyjna jest zatem szczególnym pismem procesowym, który musi czynić zadość wymaganiom dla pisma procesowego (art. 176 § 2 P.p.s.a.) oraz musi zostać sporządzona przez osobę do tego uprawnioną (przymus adwokacko-radcowski). Wyjątkiem jest sporządzenie skargi kasacyjnej przez sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będących stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 P.p.s.a). Wniesienie skargi kasacyjnej osobiście przez skarżącą stanowi nieusuwalny, niepodlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 176 i art. 193 P.p.s.a. brak formalny, uniemożliwiający nadanie sprawie prawidłowego biegu. W takiej sytuacji sąd odrzuca skargę kasacyjną bez wzywania do uzupełnienia innych braków.
W skardze kasacyjnej skarżąca wskazała, że jest doradcą podatkowym, posiada licencję, a w związku z tym ma prawo pisać skargi kasacyjne we własnym imieniu. Jednocześnie skarżąca nie załączyła żadnych dokumentów potwierdzających jej kwalifikacje. Sąd poczynił starania w celu zweryfikowania prawidłowości oświadczenia skarżącej o posiadaniu przez nią licencji doradcy podatkowego, jednak z listy doradców podatkowych, zamieszczonej na stronie Krajowej Izby Doradców Podatkowych nie wynikają uprawnienia doradcy podatkowego dla B. K. W związku z powyższym skarżąca nie posiada uprawnień do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Ponadto Sąd zauważa, że doradca podatkowy może stosownie do art. 175 § 3 P.p.s.a. sporządzić skargę kasacyjną w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami. Natomiast pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego pozostawiającego wniosek skarżącej bez rozpoznania, nie można zakwalifikować do katalogu spraw dotyczących obowiązków podatkowych ani celnych oraz spraw dotyczących egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami. Skarga kasacyjna powinna być zatem sporządzona przez fachowego pełnomocnika, którym jest radca prawny lub adwokat.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 P.p.s.a., Sąd odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną.