Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 322/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, po rozpoznaniu skargi M. W. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] z siedzibą w [...] uchylił zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2015 r. nr [...] wydaną w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej (pkt 1 wyroku) oraz zasadził od organu na rzecz M. W. zwrot kosztów postępowania sadowego (pkt 2 wyroku).
Pismem z dnia [...] kwietnia 2017 r. (data wpływu do Sądu – [...] kwiecień 2017 r.) Główny Inspektor Transportu Drogowego zawnioskował o sprostowanie ww. wyroku w zakresie nazwiska skarżącego. Wskazał, że w wyroku tym posłużono się nazwiskiem skarżącego "M. W." podczas gdy stroną postępowania był "M. W.". Jednocześnie organ nadesłał własne postanowienie z dnia [...] kwietnia 2017 r. znak: [...], którym sprostowano decyzję tegoż organu z dnia [...] stycznia 2016 r. w zakresie oznaczenia strony w ten sposób, że sformułowanie "M. W." zastąpiono wyrażeniem "M. W.".
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej "P.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 cyt. wyżej ustawy).
Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok jak i postanowienie. Czynności tej mogą podlegać zarówno sentencja jak i niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (por. postanowienie SN z dnia 15.04.1982r., sygn. I PZ 7/82, OSNCP 1982/10 poz. 155). Nadto sprostowanie wyroku nie jest ograniczone żadnym terminem. Można go dokonać w każdym czasie, także po uprawomocnieniu się wyroku. Nie ma bowiem wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia (art. 159 P.p.s.a.).
Sąd z urzędu stwierdza, że na skutek błędu pisarskiego zawartego w sentencji i uzasadnieniu wskazanego wyżej wyroku z dnia 23 listopada 2016 r., sygn. II SA/Rz 322/16 mylnie podano nazwisko skarżącego – "W." zamiast "W.".
Z akt sądowych i administracyjnych sprawy oraz z postanowienia GITD z dnia [...] kwietnia 2017 r. jednoznacznie wynika, że skarga w niniejszej sprawie została złożona przez M. W..
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd z urzędu na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. postanowił sprostować sentencję oraz uzasadnienie wyroku i orzec jak w sentencji postanowienia.