Uzasadnienie
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r. Nr [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po zapoznaniu się ze skargami B. i S.Z. oraz J.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r., którą zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę budynku gospodarczego z garażem położonego na działce nr ew. 1920/1 w M. przy ulicy K. - uchylił w całości własną decyzję z dnia [...]r. Nr [...] na podstawie przepisów art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz. 1270/.
Jak wynika z akt administracyjnych inwestorzy S. i K.S. na działce nr ew. 1920/1 w M. na podstawie ostatecznej decyzji z dnia [...]r. rozpoczęli budowę budynku gospodarczego z garażem.
W trakcie realizacji budowy inwestorzy odstąpili w sposób istotny od warunków pozwolenia na budowę. Odstępstwa polegały na zmianie wymiarów zewnętrznych budynku, wykonaniu wiatrołapu, balkonu i okna od strony działki J.K. oraz drzwi balkonowych od strony istniejącego budynku mieszkalno-biurowego.
Postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...] wstrzymano roboty budowlane przy budowie budynku gospodarczego wraz garażem.
Decyzją z dnia [...]r., Nr [...] wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i art. 52 nakazano wykonanie określonych robót.
Po ich wykonaniu inwestorzy złożyli wniosek o wznowienie robót budowlanych.
Decyzją z dnia [...]r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zatwierdził projekt budowlany zamienny i wydał pozwolenie na wznowienie robót budowlanych.
Po rozpoznaniu odwołania Z. i K. organ odwoławczy wydał decyzję kasacyjną.
Kolejną decyzją z dnia [...]r. zatwierdzono projekt budowlany i wydano pozwolenie na wznowienie robót budowlanych.
Po rozpoznaniu kolejnego odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...]r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Skargę na tą decyzję złożyli B. i S.Z. i J.K. wnosząc o jej uchylenie.
Po zapoznaniu się ze skargą organ uwzględnił ją w całości wydając decyzję, w której uchylono zaskarżoną decyzję w całości.
W uzasadnieniu organ naprowadził, iż ponowna analiza materiału dowodowego wykazała, iż w aktach sprawy brak jest materiału dowodowego będącego podstawą wydania pozwolenia na wznowienie robót budowlanych i zatwierdzonego nim projektu budowlanego. Znajdująca się w aktach kserokopia projektu budowlanego jest niekompletna i brak jest potwierdzenia jego zgodności z oryginałem.
W pierwszej kolejności organ musi zgromadzić pełny materiał dowodowy i dopiero wówczas rozstrzygnąć sprawę.
Decyzję tą zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie inwestorzy wnosząc o jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności.
W motywach skargi omówili przebieg postępowania w sprawie nie odnosząc się do rozstrzygnięcia, które zaskarżyli.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, a w motywach wskazał ponownie, iż zalegające w aktach kserokopie dokumentów są niekompletne i brak jest informacji w jaki sposób zostały włączone do akt dokumenty już tam znajdujące się.
Zgromadzony materiał dowodowy jest również niekompletny i nie może stanowić podstawy do rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż z innych względów niż podnoszą skarżący.
Z woli ustawodawcy Sąd rozpoznając skargę rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną – przepis art. 134 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/.
Bezspornym jest iż decyzją z dnia [...]r. Nr [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne, w którym zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na wznowienie robót przy budowie budynku gospodarczego z garażem.
Skargę na tą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wnieśli właściciele działek sąsiednich, wnosząc o: likwidację balkonu na całej długości budynku, który znajduje się w granicy ich działki oraz wiatrołapu i okna balkonowego.
W dalszej części skargi domagali się nakazania rozbiórki budynku gospodarczego w przypadku nieuwzględniani ich żądań.
Po zapoznaniu się z treścią skarg organ odwoławczy wydał w dniu [...] r. opisaną na wstępie decyzję na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/, w której uchylił w całości własną decyzję z dnia 7 grudnia 2005 r., a w uzasadnieniu wskazał, iż organ prowadząc ponownie postępowanie winien swe rozstrzygnięcie oprzeć na zebranym i uprzednio dołączonym do akt materiale dowodowym.
Zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów art. 54 § 3 cyt. ustawy.
Zgodnie z treścią art. 54 § 3 p.p.s.a., organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono do sądu administracyjnego może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości.
Uwzględnienie skargi w całości oznacza skorygowanie zaskarżonego działania lub bezczynności wyłącznie w kierunku pożądanym przez skarżącego i w całości powinno być zgodne z żądaniem zawartym w skardze.
Decyzja wydana w trybie autokontroli może tylko zadośćuczynić skardze, nie może natomiast przynieść skutku w postaci powrotu sprawy na drogę administracyjnoprawną, taką możliwość wykluczyło przekazanie sprawy do Sądu.
Zakres możliwości służących organowi administracji na podstawie tego przepisu jest zatem zdeterminowany interesem skarżącego ujawnionym w treści skargi.
Artykuł 54 § 3 p.p.s.a. nie określa prawnych form, w jakich ma nastąpić przewidziane w tym przepisie "uwzględnienie skargi w całości".
W związku z tym, rozstrzygnięcie oparte na tym przepisie może jedynie zawierać uchylenie zaskarżonego orzeczenia i rozstrzygnięcie w tym zakresie co do istoty sprawy, uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz orzeczenia organu pierwszej instancji i rozstrzygnięcie o istocie sprawy bądź uchylenie orzeczenia organów obu instancji i umorzenie postępowania pierwszej instancji.
Na tle rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, iż organ administracji działający w trybie autokontroli, który uchyla swoją decyzję własną działa bez podstawy prawnej.
W orzecznictwie reprezentowana jest bowiem teza, iż przepis art. 54 § 3 p.p.s.a. nie stanowi podstawy do uruchomienia nowego toku instancji administracyjnej w sprawie, która taki tok przeszła i została rozstrzygnięta ostateczną decyzją, którą strona zaskarżyła do sądu.
Decyzja wydana w tym trybie może tylko zadośćuczynić skardze, nie może natomiast przynieść skutku w postaci powrotu sprawy przed organy administracyjne, albowiem taką możliwość wykluczyło przekazanie sprawy do sądu. Zgodzić się wypada z poglądem zawartym w wyroku NSA z dnia 1 września 2001 r., V SA 3545/2000, iż nie ma wątpliwości, że nie jest możliwe wydanie w trybie autokontroli decyzji uchylającej zaskarżoną decyzję i przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania.
Decyzja taka oznaczałaby otwarcie nowego toku instancji w sprawie.
Zauważyć wypada, że zaskarżona decyzja nie uwzględnia w całości skargi p.p. Z. i J.K., a tylko w takiej sytuacji możliwe jest wydanie decyzji w trybie przepisów art. 54 § 3 p.p.s.a.
Skład orzekający w tej sprawie całkowicie aprobuje szereg orzeczeń NSA wydanych na gruncie przepisów art. 38 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym z dnia 11 maja 1995 r.
Z tych względów na zasadzie przepisów art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/, w zw. z art. 54 § 3 cyt. ustawy, Sąd uwzględnił skargę.
O kosztach orzeczono na zasadzie przepisów art. 200 cyt. ustawy.