Uzasadnienie
Uzasadnienie
W dniu 20.01.2005 r. doręczono skarżącemu wezwanie sądowe w sprawie uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi /K. 15 i 17 akt sądowych/. Skarżący wpis od skargi uiścił w kasie Sądu w dniu 28.01.2005 r. /K. 18 akt sądowych/.
Ustawowy 7 dniowy termin do uiszczenia wpisu określony w art. 220 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ upłynął z dniem 27.01.2005 r. /czwartek/, zatem skarżący wpisu uiścił po upływie tego terminu.
W takim stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 3 i art. 16 § 2 powołanego Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nazwanego dalej skrótem p.s.a. – skargę odrzucił.
Art. 232 § 1 litera a p.s.a. stanowi, że sąd zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom.
W przedmiotowej sprawie skarżący zgodnie z art. 54 § 1 p.s.a. wniósł skargę do Sądu za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Powołany przepis w § 2 stanowi, że organ do którego wpłynęła skarga przekazuje ją do sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Oznacza to, że przy trybie wnoszenia skarg określonym w art. 54 § 1 i 2 p.s.a., sąd po otrzymaniu skargi od organu, nie doręcza jej odpisu z powrotem organowi. Takiej możliwości nie przewiduje również Rozporządzenie Prezydenta RP z dnia 18.09.2003 r. – Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 169, poz. 1646/.
W konkluzji można stwierdzić, że przepis art. 232 § 1 pkt 1 litera a p.s.a. nie jest dostosowany do trybu wnoszenia skarg określonego w art. 54 § 1 i 2 p.s.a.
Brak synchronizacji tych przepisów powoduje, że teoretycznie rzecz ujmując, zwrot wpisu od skargi w przypadku jej odrzucenia lub cofnięcia byłby niemożliwy.
Takie unormowanie oderwane od treści art. 54 § 1 i 2 p.s.a., nie dałoby się pogodzić z całym tekstem art. 232 p.s.a. Otóż art. 232 § 1 pkt 2 p.s.a. przewiduje zwrot połowy wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana. Skoro zatem przepis ten przewiduje zwrot połowy wpisu od pisma cofniętego przed terminem wyznaczonego posiedzenia sądu, przeto strona cofająca pismo nie może być w gorszej sytuacji w przypadku cofnięcia pisma przed wyznaczeniem posiedzenia, zwłaszcza wtedy, gdy art. 232 § 1 pkt 1 przewiduje zwrot całego wpisu /argumentacja a minori od maius wynikająca z systematyki art. 232 p.s.a./.
Przedstawiona argumentacja oraz dodatkowo wykładnia celowościowa prowadzą do wniosku, że w przypadku odrzucenia skargi lub jej cofnięcia przed wyznaczeniem terminu rozprawy, zwraca się stronie cały wpis od skargi. Za tym przemawia także wykładnia systemowa /art. 36 ust. 1 pkt 1 litera b ustawy z dnia 13.06.1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych – jednolity tekst Dz. U. z 2002 r., Nr 9, poz. 88 ze zm./.
W przedmiotowej sprawie odrzucenie skargi nastąpiło przed wysłaniem do stron zawiadomienia o terminie rozprawy, zatem Sąd orzekł o zwrocie skarżącemu całego wpisu od skargi.