Uzasadnienie
Z. L. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] nakładającą na wyżej wymienionego oraz na A. S. obowiązek usunięcia stwierdzonych w budynku mieszkalno-usługowym nr [...] i nr [...] przy ul. Z. w R. nieprawidłowości poprzez wykonanie szczegółowo wymienionych w pkt 1 do 7 czynności w sposób wskazany w "Ekspertyzie stanu technicznego budynku mieszkalno-usługowego obejmującej więżbę dachową i pokrycie dachowe", opracowanej przez L. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Merytoryczna ocena zasadności skargi uzależniona jest od jej dopuszczalności, na co wskazuje art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Jednym z warunków takiej dopuszczalności jest, w myśl art. 52 § 1 P.p.s.a., wyczerpanie przez stronę środków zaskarżenia, jeśli służyły one w postępowaniu właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przy czym, stosownie do art. 52 § 2 P.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Zgodnie z kolei z art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267), określanej dalej jako "k.p.a." postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, zaś zgodnie z art. 16 § 1 k.p.a. decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy są ostateczne. Decyzje mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego z powodu ich niezgodności z prawem na zasadach i w trybie określonym w odrębnych ustawach (art. 16 § 2 k.p.a.).
Brzmienie zacytowanych unormowań prawnych zawartych tak w P.p.s.a., jak i w k.p.a. wskazuje na to, że przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być decyzja organu drugiej instancji, a zatem taka, która została wydana w wyniku rozpatrzenia wniesionego przez stronę środka zaskarżenia.
Tymczasem skarga Z. L. kwestionuje wskazaną na wstępie decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydaną w pierwszej instancji, od której wyżej wymieniony, jak też inne strony postępowania nie wniosły odwołania (mimo stosownego pouczenia w tym przedmiocie).
Mając powyższe na uwadze, a zatem fakt, że Z. L. nie wyczerpał służącego mu środka zaskarżenia w postaci odwołania od rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego, należało odrzucić niniejszą skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a.