Uzasadnienie
B. Z., W. Z., D. R. i P. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wspólną skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. Nr [...] o odmowie wznowienia postępowania dotyczącego ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego w postaci budowy gazociągu wysokiego ciśnienia.
Z uwagi na nieopłacenie skargi, wezwano wnoszących ją do uiszczenia wpisu od niej w wysokości po 200 zł tzn. B. Z. i W. Z. (solidarnie) oraz odrębnie D. R. i P. R. (solidarnie).
Wezwania te doręczone zostały B. Z. i W. Z. w dniu 27 kwietnia 2015 r., na co wskazują zwrotne potwierdzenia ich odbioru. Natomiast D. R. wezwanie doręczono dnia 11 maja 2015 r., zaś P. R. dnia 5 maja 2015 r.
D. R. i P. R. uiścili w dniu 4 maja 2015 r. wymagany wpis od skargi, natomiast skarga nie została opłacona przez B. Z. i W. Z. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", od pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Skarga – w związku z brzmieniem art. 230 § 2 P.p.s.a. - stanowi tego rodzaju pismo.
Z kolei w myśl art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takiej sytuacji, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu skarga podlega odrzuceniu.
B. Z. oraz W. Z. wezwani do solidarnego uiszczenia wpisu od złożonej przez nich skargi nie dokonali tej czynności, zaś termin w tym przedmiocie upłynął względem nich bezskutecznie z dniem 4 maja 2015 r. Skierowane do nich wezwania zawierały pouczenie o rygorze odrzucenia skargi na wypadek niezastosowania się do ich treści.
W związku z powyższym odrzucono skargę B. Z. i W. Z. na podstawie art. 220 § 1, § 3 w zw. z art. 230 P.p.s.a. Do rozpoznania pozostaje natomiast skarga D. R. i P. R. wobec jej należytego opłacenia.