Uzasadnienie
Uzasadnienie
W dniu 10 marca 2004r. Z. G. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie ze skargą na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2003r. nr [...] w sprawie zmiany uchwały Rady Miejskiej [...] nr [...] z dnia [...] października 2003r. dotyczącej przystąpienia do scalenia i podziału nieruchomości, wnosząc o stwierdzenie niezgodności zaskarżonej uchwały z prawem. W uzasadnieniu wskazała, że jest właścicielką nieruchomości o nr ewid 5211/4 położonej w L. przy ul. M., nr księgi wieczystej [...]. Na działce tej jest dom mieszkalny i budynek gospodarczy. Podała, że zabudowana część działki została geodezyjnie wydzielona i z tego względu była wymagana jej zgoda na ujęcie działki do scalania i podziału na podstawie art. 102 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115, poz. 741 z 2000r.z późn zm). Skarżąca zaznaczyła, że nie wyraziła zgody na włączenie tej nieruchomości do obszaru scalenia a mimo to Rada Miasta podjęła uchwałę o włączeniu jej działki do obszaru scalenia.
Rada Miasta [...] w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie podnosząc, że właściciele gruntów położonych w rejonie działki Z. G. od 1994r. ubiegają się o dokonanie scalenia i podziału nieruchomości w celu poprawy struktury przestrzennej tych nieruchomości oraz zapewnienia dostępu do dróg publicznych. Wskazano, że ze względu na zmieniające się przepisy dotyczące scalania i podziału w dniu 29 sierpnia 2003r. został uchwalony przez Radę Miejską [...] miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nr [...] dla obszaru objętego scaleniem i podziałem stosownie do art. 102 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W dniu [...] października 2003r. na posiedzeniu Rada Miasta podjęła uchwałę nr [...] w przedmiocie przystąpienia do scalenia i podziału nieruchomości. Z. G. w dniu 12 listopada 2003r wystąpiła do Rady Miejskiej o uchylenie w/w uchwały. Powyższy wniosek był rozpatrywany na sesji Rady, która nie znalazła podstaw do zmiany uchwały i wniosek został oddalony.
W dniu 27 listopada 2003r. Z. G. złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na uchwałę nr [...]. Skarga ta jako przedwczesna została postanowieniem Sądu odrzucona. Rada miasta [...] w dniu [...] grudnia 2003r. uchwałą nr [...] zmieniła uchwałę z dnia [...] października 2003r. dotyczącą przystąpienia do scalenia i podziału nieruchomości. Na tę uchwałę Z. G. wniosła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Rzeszowie skargę z dnia 10 marca 2004r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 101 ust.1 i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142, poz.1591 z późn. zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym – art. 35 kpa. Termin do wniesienia skargi wynosi 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia - gdy odpowiedź została doręczona przed upływem 2 miesięcznego terminu przewidzianego w art. 35 § 3 kpa – a jeżeli odpowiedzi nie doręczono, termin do wniesienia skargi biegnie od dnia upływu tego 2 miesięcznego terminu: jednakże gdy spóźniona odpowiedź na wezwanie została doręczona przed upływem terminu do wniesienia skargi, termin ten liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie (postanowienie SN z dnia 21.01.1998r. III RN 100/97 – OSNAPiUS Nr 21/98, poz. 618 uchwała 7 sędziów NSA z dnia 04.05.1998r. sygn. akt FPS 1/98 – ONSA Nr 3/1998r. poz.78).
Warunkiem zaskarżenia uchwały organu gminy określonym w art. 101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym jest więc wezwanie do usunięcia naruszenia. Oznacza to, że niedopuszczalna jest skarga, jeżeli zainteresowany nie wezwał w ogóle do usunięcia naruszenia lub nie nastąpiło zdarzenie oznaczające, że wezwanie było skuteczne.
W rozpatrywanej sprawie Z. G. pismem z dnia 24 czerwca 2004r. została przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wezwana do wykazania czy przed wniesieniem skargi do Sądu wzywała Radę Miasta [...] o usunięcie naruszenia prawa zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142, poz.1591 z późn. zm.). Jednocześnie skarżąca została poinformowana o terminach do wniesienia skargi na uchwały.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu Z. G. oświadczyła, że zwróciła się do organu o usunięcie naruszenia prawa w ten sposób że przesłała kopię skargi z dnia 10 marca 2004r. złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Radzie Miasta [...]. Dodatkowo zaznaczyła, że pismem z dnia 8 kwietnia 2004r. została przez przewodniczącego Rady Miasta powiadomiona o sesji z dnia 27 kwietnia 2004r. na której miała być przedstawiona pod obrady jej skarga.
W świetle przedstawionych wyżej uwag o terminach wnoszenia skarg na uchwały rady gminy w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym należy stwierdzić, iż Rada Miasta [...] nie została wezwana do usunięcia naruszenia prawa. Nie można zakwalifikować jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przesłanie przez skarżącą Radzie Miasta odpisu skargi, czy też tego że skarga była przedstawiona pod obrady Rady Miasta [...] na sesji w dniu 27 kwietnia 2004r.
Dodatkowo zaznaczyć należy, że "wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, określone w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym, jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie: następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu nie są wezwaniami w rozumieniu tego przepisu" – postanowienie NSA Z 24.06.2002r. OSA 2/02 – ONSA 2003/1/2.
Skoro skarga została wniesiona do Sądu bez wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu w oparciu o art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270, z 2002r. z późn. zm).