Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie z 7 marca 2023 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie nr PESEL skarżącego. Przesyłka została skierowana na adres podany w skardze i w dniu 9 marca 2023 r. odebrana przez adresata. Wezwanie zawierało pouczenie o konieczności jego wykonania w terminie 7 dni od daty doręczenia pod rygorem odrzucenia skargi. Termin do wykonania wezwania upływał z dniem 16 marca 2023 r.
W dniu 16 marca 2023 r. do SKO w Krośnie wpłynęło pismo skarżącego z 14 marca 2023 r., nadanie w placówce pocztowej w dniu 15 marca 2023 r., w którym, w uzupełnieniu braków formalnych skargi, skarżący podał żądany nr PESEL. Kolegium odesłało pismo skarżącego nadając je wraz z kopertą na adres Sądu w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 27 marca 2023 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Warunkiem wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest skuteczne wniesienie skargi spełniającej określone w ustawie warunki formalne i fiskalne, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej "P.p.s.a.") skarga pod względem formalnym powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania pism w postępowaniu sądowym określa art. 46 P.p.s.a. Pierwsze pismo w sprawie, zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 b winno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną.
Po myśli art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej, przy czym skutkiem nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. jest jej odrzucenie.
Opisany sposób uzupełnienia przez skarżącego braków skargi nie może być uznany za skuteczny. Wiąże się to z tym, że przepisy P.p.s.a. nie przewidują dokonywania związanych z tym czynności za pośrednictwem organu którego decyzję zaskarżono (w niniejszej sprawie tryb działania za pośrednictwem SKO w Krośnie dotyczył jedynie wniesienia skargi, co wynika z art. 54 § 1 P.p.s.a.).
W przypadku jednak złożenia przez stronę pisma stanowiącego uzupełnienie braków formalnych /fiskalnych skargi w organie administracji publicznej, miarodajna dla oceny zachowania określonego w wezwaniu terminu będzie data przesłania przez organ tego pisma do Sądu (względnie jego przekazania – złożenia bezpośrednio w siedzibie Sądu). Oznacza to, że uzupełnienie w podany sposób braków skargi mogłoby być uznane za skuteczne, jeżeli w terminie do ich usunięcia – liczonym od daty doręczenia wezwania – doszłoby do wysłania lub przekazania otrzymanej przez organ przesyłki do Sądu.
W związku z powyższym stwierdzić należy, że skarżący mimo wezwania Sądu nie uzupełnił braków skargi o które był wzywany we wskazanym przez Sąd ustawowym terminie 7 dni. Wobec otrzymania wezwania 9 marca 2023 r., termin ten upływał 16 marca 2023 r., podczas gdy za datę uzupełnienia braków należało uznać dzień 27 marca 2023 r., kiedy to Kolegium nadało za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A. na adres Sądu wskazane pismo skarżącego zawierający żądany nr PESEL.
Oznacza to, że skarżący nie wywiązał się skutecznie z wymogu uzupełnienia braków skargi o które był wzywany, co wynikło z błędnego skierowania przez niego pisma na adres organu, zamiast na adres Sądu. Należy wyraźnie podkreślić, że wystosowane do niego wezwania nie zawierały jakichkolwiek zapisów mogących sugerować uzupełnienie wskazywanych braków za pośrednictwem organu administracji.
Wobec nieuzupełnienia braków formalnych (PESEL) skargi mimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach niezastosowania się do wezwania Sądu WSA w Rzeszowie, na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 w zw. art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 orzekł jak w pkt I w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu w pkt II sentencji postanowienia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.