Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] marca 2013r., nr [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na Z. H. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] karę pieniężną w wysokości 8. 000, 00 zł za wykonywania międzynarodowego przewozu drogowego niezgodnie z przepisami. Do decyzji doręczonej wyżej wymienionemu przedsiębiorcy w dniu 13 marca 2013r. dołączone zostało pouczenie o przysługującym od niej środku odwoławczym – odwołaniu do Głównego Inspektora Transportu Drogowego, które wnosi się w terminie 14 dni licząc od dnia doręczenia decyzji
W dniu 16 kwietnia 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga Z. H. na wskazaną wyżej decyzję, nadana za pośrednictwem poczty w dniu 27 marca 2013r.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej odrzucenie z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie przed wniesieniem skargi nie wyczerpano środków zaskarżenia, od zaskarżonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzji przysługiwało bowiem odwołanie do Głównego Inspektora Transportu Drogowego o czym pouczono skarżącego w doręczonej mu w dniu 13 marca 2013r. decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zmianami), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy P.p.s.a.).
W przypadku skargi na decyzję administracyjną, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy został wyczerpany tryb przewidziany w art. 127 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej "K.p.a.", przy czym stosownie do brzmienia art. 127 § 1 K.p.a. "Od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji", a stosownie do art. 127 § 2 K.p.a. "Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy".
Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja została wydana przez Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego będącego, stosownie do treści art. 51 ust. 1 pkt 2, ust. 2 oraz ust. 6 pkt 2 ustawy o transporcie drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., Nr 1265) organem I instancji w postępowaniu prowadzonym w sprawach o nałożenie kary pieniężnej określonej w art. 93 tej ustawy. Organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w sprawach, o których mowa w ust. 6 pkt 2 tej ustawy, jest Główny Inspektor Transportu Drogowego. Od decyzji wydanej przez Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego skarżącemu przysługiwał więc środek zaskarżenia w postaci odwołania do Głównego Inspektora Transportu Drogowego, a dopiero od wydanej w wyniku jego rozpoznania decyzji, skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.
Mając na uwadze treść powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że skarżący wbrew dyspozycji normy wynikającej z art. 52 § 1 P.p.s.a. nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Nie zmienia tego okoliczność wprowadzenia stron w błąd na skutek błędnego pouczenia zawartego w decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie. Stwierdzić należy zatem, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalna.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie orzekł, jak w pkt I sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.