Uzasadnienie
J. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2013r. znak: [...]. Rozstrzygnięcie to utrzymywało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...] o odmowie przyznania wyżej wymienionemu prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad matką M. P. W podstawie prawnej skarżonej decyzji wskazano m. in. art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.) i podano, że wnioskodawca nie spełnia przewidzianej w nim przesłanki przyznania dochodzonego świadczenia w postaci rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), określanej dalej jako "P.p.s.a.", sąd może z urzędu zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Sytuacja, o której mowa w powołanym przepisie zaistniała – w ocenie Sądu – w niniejszej sprawie.
Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Po 1026/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przedstawił bowiem Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne: czy art. 16 a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Biorąc zatem pod uwagę, że podstawę prawną skarżonej w niniejszej sprawie decyzji stanowił przepis, którego konstytucyjność poddana została badaniu przez Trybunał Konstytucyjny, zaistniała przesłanka do zawieszenia postępowania, wymieniona we wskazanym wyżej art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
W związku z powyższym zawieszono postępowanie zainicjowane skargą J. P. do czasu wydania orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny w wymienionej wyżej sprawie.
Podstawę rozstrzygnięcia stanowi art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 131 P.p.s.a.