Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie z dnia 26 marca 2015 r. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł skarżąca M. H. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika.
Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2015 r. referendarz sądowy odmówił wnioskodawczyni przyznania prawa pomocy. Z zachowaniem ustawowego terminu strona wniosła od orzeczenia tego sprzeciw.
Z uzasadnienia wniosku oraz treści sprzeciwu wynika, że jedynym obecnie źródłem utrzymania strony jest renta wraz z zasiłkiem pielęgnacyjnym w łącznej kwocie 930 zł. Jest współwłaścicielką domu o pow. 130 m2, którego miesięczne koszty utrzymania mają wynosić ok. 1000 zł. Jest po rozwodzie i w złym stanie zdrowia – legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Na lekarstwa wydatkuje ok. 300 zł miesięcznie, a na własne utrzymanie około 1000 zł. Dysponuje również oszczędnościami w kwocie 100.000 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej: "Ppsa", w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie zatem do art. 246 § 1 pkt 1 Ppsa, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuję, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast w zakresie częściowym – w myśl art. 246 § 1 pkr 2 Ppsa, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z przedstawionego przez stronę oświadczenia o stanie majątkowym, rodzinnym i osobistym wynika, że miesięczne wydatki przekraczają kwotę osiąganych na bieżąco dochodów. Skarżąca dysponuje jednak dość znacznymi oszczędnościami wynoszącymi 100.000 zł (słownie: sto tysięcy). Mając zatem na względzie, że na obecnym etapie postępowania koszty sądowe wynoszą zaledwie 200 zł brak było podstaw do przyjęcia, że w stosunku do wnioskodawczyni spełnione zostały przesłanki do przyznania jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Nie można bowiem uznać, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Niemniej Sąd ocenił także, czy skarżąca spełnia przesłanki do przyznania jej prawa pomocy w zakresie częściowym. Jednak również i w tym przypadku uwzględnienie wniosku nie było możliwe. Dysponowanie znacznymi oszczędnościami, które nie mają być w krótkim czasie przeznaczone na istotne życiowe sprawy związane z zabezpieczeniem podstawowych potrzeb życiowych nie pozwala na przyjęcie, że pokrycie kosztów niniejszego postępowania odbyłoby się z uszczerbkiem koniecznego jej utrzymania.
Podkreślenia wymaga, że nie można wykorzystywać instytucji prawa pomocy do ochrony prywatnego majątku, ponieważ celem tej instytucji jest zapewnienie dostępu do sądu osobom, którym brak środków finansowych ten dostęp uniemożliwia. Niewątpliwie do kategorii tej nie można zaliczyć skarżącej.
W sprzeciwie skarżąca, jako argument mający przemawiać za ustanowieniem pełnomocnika wskazała skomplikowany charakter niniejszej sprawy. Wobec tego wyjaśnić należy, że rozpatrywanie wniosku o przyznanie prawa pomocy odbywa się bez oceny stopnia trudności sprawy, a ogranicza się jedynie do badania stanu majątkowego wnioskodawcy.
Z podanych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.