Uzasadnienie
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Rzeszowie GW jako przedmiot zaskarżenia wskazał decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...]. Decyzją tą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] wydaną w przedmiocie ustalenia skarżącemu miesięcznej opłaty za pobyt jego dziecka w rodzinie zastępczej.
Zarządzeniem z dnia 27 marca 2017 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi. Wezwanie zawierało pouczenie, że czynności powyższej należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił braków fiskalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Ppsa), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismem takim jest również skarga. W przypadku gdy skarga nie została należycie opłacona, zgodnie z art. 220 § 1 i 3 Ppsa, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku opłaty Sąd nie podejmie żadnej czynności.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że skarżący wskutek niewykonania prawomocnego zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o uiszczeniu wpisu od skargi, uczynił niemożliwym jej rozpoznanie przez Sąd. Wezwanie w przedmiocie uiszczenia wpisu od skargi zostało bowiem doręczone skarżącemu w dniu 31 marca 2017 r., a zatem ostatnim dniem przewidzianym do uzupełnienia braków fiskalnych skargi był 7 kwietnia 2017 r. (piątek). Pomimo upływu terminu skarżący nie uiścił wpisu od skargi. Okoliczność ta uniemożliwia nadanie sprawie prawidłowego biegu i obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 1 i 3 Ppsa.
Na marginesie Sąd zaznacza, że wezwanie do uiszczenia wpisu było w pełni zasadne. Sprawa objęta skargą nie jest bowiem sprawą z zakresu pomocy i opieki społecznej w rozumieniu art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) Ppsa, w której strona skarżąca jest zwolniona z obowiązku uiszczania kosztów sądowych, gdyż w świetle zaskarżonej decyzji skarżący nie jest beneficjentem lecz podmiotem zobowiązanym do ponoszenia należności z tytułu wsparcia udzielonego przez Państwo jego dziecku.