Uzasadnienie
Uzasadnienie
Gmina P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] października 2008 r., nr [...] o ustaleniu odszkodowania na rzecz K. A. w wysokości 1188,50 zł i odszkodowania na rzecz T. A. w wysokości 1188,50 zł za udziały po ½ części w nieruchomości położonej w P. oznaczoną jako działka nr 802/40 o pow. 0,0115 ha, dla której Sąd Rejonowy w D. prowadzi księgę wieczystą KW Nr [...], a nieruchomość z mocy prawa przeszła z dniem 4 marca 2008 r. na własność Gminy P. w skutek decyzji Starosty z dnia [...] stycznia 2008 r., znak [...], nr [...] o ustaleniu lokalizacji drogi gminnej.
Pełnomocnik Gminy P. radca prawny H. Ż. złożyła na rozprawie w dniu 28 października 2009 r. pismo o cofnięciu skargi na wyżej opisaną decyzję Wojewody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd jest zobligowany do uznania tej czynności za niedopuszczalną.
W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie ustawowe przesłanki wyłączające skuteczność oświadczenia strony skarżącej o cofnięciu skargi nie zachodzą.
W związku z powyższym, na podstawie art. 60 P.p.s.a. w związku z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postępowanie sądowe należało umorzyć.
O zwrocie połowy wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 P.p.s.a.