Uzasadnienie
Decyzją z dnia [.] stycznia 2017 r. nr [.], Wojewoda [.] utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu [.] z dnia [.] listopada 2016 r. nr [.]. Decyzją tą Starosta zezwolił wnioskodawcy – P. S.A. z/s w [.], na niezwłoczne zajęcie nieruchomości oznaczonej nr ewid. 2081/5 w [.], stanowiącej własność J. A., poprzez zezwolenie na budowę odcinka trasy dwutorowej linii elektroenergetycznej 110 kV łączącej GPZ [.] EC z linią 110 kV relacji [.] ([.]) – [.] na terenie gminy [.], zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy [.] nr XXII/ [.] /16 z dnia [.] lipca 2016 r., nadając decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Z akt sprawy wynika ponadto, że odrębną decyzją z dnia [.] listopada 2016 r. nr [.], Starosta na wniosek P. S.A. z/s w [.] ograniczył sposób korzystania z ww. nieruchomości poprzez udzielenie spółce zezwolenia na budowę odcinka trasy dwutorowej linii elektroenergetycznej 110 kV łączącej GPZ [.] EC z linią 110 kV relacji [.] ([.]) – [.] na terenie gminy Trzebownisko, w granicach wynikających z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy [.] nr XXII/ [.] /16 z dnia [.] lipca 2016 r. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Wojewodę decyzją z dnia [.] stycznia 2017 r. nr [.].
W skardze na decyzję z dnia [.] stycznia 2017 r. nr N [.] JA zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania argumentując, że wykonanie decyzji uniemożliwi bądź poważnie utrudni wykonanie orzeczenia Sądu w sytuacji uwzględnienia skargi.
W związku z otrzymaną skargą Wojewoda [.] postanowieniem z dnia [.] marca 2017 r. nr [.], powołując się na art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 2147), wstrzymał z urzędu jej wykonanie do czasu zakończenia sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie.
Biorąc pod uwagę powyższą okoliczność, pomijając kwestię legalności postanowienia Wojewody z dnia 10 marca 2017 r. o wstrzymaniu wykonania decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości na podstawie art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami, rozpatrzenie wniosku skarżącego przez Sąd na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) stało się zbędne. Skarżący korzysta już bowiem z ochrony tymczasowej. Dlatego wniosek podlegał oddaleniu.