Uzasadnienie
Uzasadnienie
J. K. we wniesionej do WSA w Rzeszowie skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2013 r. Nr [...] zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, który podtrzymał w złożonym następnie urzędowym formularzu PPF mającym zastosowanie do osób fizycznych ubiegających się o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
W jego uzasadnieniu wskazał na brak możliwości pokrycia związanych z tym kosztów, gdyż utrzymuje się wyłącznie ze świadczeń pomocy społecznej, aktualnie w wysokości 361 zł. Jest osobą bezrobotną, nie posiada żadnych innych dochodów, w toku jest sprawa o przyznanie mu renty. Kwota którą dysponuje jest niewystarczająca do pokrycia wszystkich niezbędnych wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem, opłatami i zakupem leków. Jest zadłużony względem innych osób na kwotę ok. 3 tys. zł., m.in. ze względu na konieczność zakupu opału.
Mieszka sam, prowadząc jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jako posiadany majątek wskazał podstawowy sprzęt gospodarstwa domowego oraz zajmowany dom wraz z 16-arową działką i budynkiem gospodarczym, które mają nieuregulowany stan prawny.
Mając powyższe na uwadze stwierdzono, co następuje:
Wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu z uwagi na podyktowane przedmiotem sprawy i przysługujące mu z mocy prawa zwolnienie od nich – art. 239 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. /nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej/.
W tej sytuacji wniosek o ustanowienie adwokata dotyczy przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym, czego niezbędnym warunkiem jest wykazanie braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy.
Ocena sytuacji materialno – bytowej J. K., której głównym wyznacznikiem są uzyskiwane dochody i ponoszone wydatki oraz posiadane składniki majątkowe, bez wątpienia nie pozwala mu na ustanowienie wnioskowanego zastępcy prawnego z wyboru. Będąca do jego dyspozycji kwota 361 zł. miesięcznie, pochodząca w całości ze środków pomocy społecznej, bez wątpienia wystarcza jedynie na zaspokojenie w bardzo podstawowym zakresie najpilniejszych potrzeb życiowych, o czym pośrednio świadczy oświadczenie wnioskodawcy o braku środków na zakup leków i opału oraz konieczność zapożyczenia się na ten cel. W tym kontekście bez znaczenia dla rozpoznania wniosku pozostaje brak szczegółowych danych co do rodzaju i wysokości ponoszonych przez niego wydatków oraz informacja o będącym w toku postępowaniu o przyznanie renty. Brak też jest podstaw do przyjęcia, że jako osoba długotrwale bezrobotna, ma on realne szanse na podjęcie w bliskiej perspektywie czasowej jakiejś pracy, a tym samym uzyskanie zdolności do poniesienia kosztów postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie.
Powyższe przesądza o uznaniu wniosku skarżącego jako zasadnego, co pozostaje w ścisłym związku z celem instytucji prawa pomocy, jakim jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu i możliwości skorzystania bez względu na sytuację materialną z wszystkich przysługujących jej jako stronie postępowania uprawnień (stanowi ona jedyny wyznacznik decydujący o przyznaniu bądź odmowie prawa pomocy). Uzasadnia to ustanowienie dla niego zastępcy prawnego - adwokata, którego co do osoby wyznaczy właściwa Okręgowa Rada Adwokacka.
Z podanych przyczyn, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.