Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2007 roku, nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta J. z dnia [...] listopada 2006 roku, nr [...] w sprawie zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości oznaczonej jako działka 1434/2 położonej w obrębie 4 Miasta J. Z postanowieniem tym nie zgodzili się S. Ł., J. T., M. S. oraz H. K. i w dniu 15 lutego 2007 roku zaskarżyli je do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.
Zarządzeniem z dnia 11 maja 2007 roku skarżący S. Ł., J. T., M. S. zostali wezwani do solidarnego opłacenia skargi poprzez uiszczenie wpisu w wysokości 100 złotych. Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, iż procesową konsekwencją jego niewykonania będzie odrzucenie skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącym w dniach: 15 maja J. T., 16 maja M. S. 18 maja S. Ł.; Mimo upływu zakreślonego terminu Wpis nie został uiszczony.
Zgodnie z treścią art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. Sąd odrzuca skarjgę, od której pomimo wezwania nie uiszczono wpisu.
Skarżący S. Ł., J..T M. S. mimo wyraźnego wskazania o uzupełnienie jakich -braków się ich wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania zarządzenia, nie uczynił mu zadość.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58, § 3 P.p.s.a. odrzucił ich skargę.
Podstawą odrzucenia skargi H. K. jest z kolei brak interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 P.p.s.a. Należy podkreślić, że H. K. nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym, w wyniku którego wydano zaskarżone postanowienie. Jest on następcą prawnym występującego w tym postępowaniu jako strona F. K. Jak wynika z poczynionych przez Sąd ustaleń F. K. zmarł w dniu 25 maja 2006 roku, a więc jeszcze przed wydaniem rozstrzygnięcia przez organ I instancji. Jakkolwiek przyznać trzeba, że H. K. jako następca prawny strony postępowania, w którym wydano zaskarżone rozstrzygnięcie posiada interes prawny, polegający na uprawnieniu do żądania właściwego uregulowania sfery praw i obowiązków, których ono dotyczy, to jednak na etapie niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego interes ten ma charakter wyłącznie potencjalny. W pierwszej kolejności skarżący winien "zmaterializować" swój interes prawny w odpowiednim postępowaniu administracyjnym; co przy uwzględnieniu, że jako następca prawny strony postępowania administracyjnego, wbrew treści art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071, dalej k.p.a.) nie brał on w nim udziału, nastąpić powinno w postępowaniu o wznowienie postępowania administracyjnego - art. 145 § 1 pkt 4 w zw. z art. 126 k.p.a. Wydane w tym postępowaniu rozstrzygnięcie skonkretyzuje odpowiednie uprawnienie i obowiązki należące już do własnej sfery prawnej H. K., i tym samym stworzy po jego stronie interes prawny do jego kwestionowania na drodze sądowej. Uwzględniając całość powyższego Sąd stwierdza, że skarga H. K., jako podmiotu nieposiadającego interesu prawnego musi zostać odrzucona w oparciu o art. 58 § § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Z wyżej podanych przyczyn Sąd odrzucił skargę, działając przy tym na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a i art. 58 § § 1 pkt 6 P.p.s.a.