Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2015 r. wezwano K. M. do wykonania zarządzenia z dnia 25 marca 2015 r. poprzez uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Pismo sądowe doręczono adresatowi w formie doręczenia zastępczego, wydając korespondencję dorosłemu domownikowi E. S. - matce K. M., w dniu 29 kwietnia 2015 r.
W dniu 14 maja 2015 r. (data nadania pocztowego 13 maja) skarżąca zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, wpłacając odpowiednią należność na rachunek bankowy Sądu, i wyjaśniła, że uchybienie wykonania tego obowiązku związane było z opóźnionym przekazaniem jej korespondencji przez matkę dopiero w dniu 11 maja, która nie poinformowała jej o terminie wizyty listonosza. Podejmując pismo sądowe matka nieświadomie odłożyła je do swoich dokumentów i przekazał je jej dopiero, kiedy przeglądała te dokumenty w późniejszym czasie. Skarżąca wyjaśniła, że matka jest osobą starszą, zupełnie pochłoniętą chorym mężem, któremu grozi amputacja nogi, co wiąże się z ciągłymi wyjazdami do placówek medycznych. Przedstawiła w tym zakresie stosowną dokumentację, jak również oświadczenie matki, że pismo sądowe z dnia 28 kwietnia 2015 r. przekazała córce dopiero 11 maja 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej zwana "Ppsa", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W myśl jednak przepisów art. 85 i art. 86 § 1 Ppsa, jeżeli uchybienie terminowi nie było zawinione Sąd na wniosek strony postanowi o jego przywróceniu.
W ocenie Sądu skarżąca spełniła wymagania, aby uwzględnić jej wniosek. W dostateczny sposób uprawdopodobniła okoliczności, które mogły spowodować uchybienie terminu do uiszczenia wpisu. Swoje twierdzenia poparła odpowiednimi dokumentami. W przedstawionych okolicznościach prawdopodobne jest, że matka skarżącej – z uwagi na zły stan zdrowia swojego męża łączący się z niebezpieczeństwem amputowania mu nogi, mogła nie przekazać jej pisma sądowego w odpowiednim czasie przez zapomnienie. Zaaferowana była bowiem innymi ważnymi sprawami życiowymi, które mogą zepchnąć inne sprawy, zwłaszcza dotyczące innych osób, na dalszy plan. Skoro więc przepis art. 87 § 2 Ppsa wymaga jedynie uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, a niewątpliwe jest, że pismo wzywające do uiszczenia wisu odebrała matka skarżącej, która jest zaaferowana własnymi ważnymi sprawami życiowymi, to przyjąć należało, że skarżąca okoliczności te wykazała w sposób dostateczny. Wniosek o przywrócenie terminu wraz z uiszczonym wpisem został złożony niezwłocznie po przekazaniu jej pisma przez matkę.
Z podanych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.