Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] października 2010r. nr [...] Samorządowe Kolegium odwoławcze, po rozpoznaniu wniosku Zarządu [...] stwierdziło nieważność decyzji Starosty z dnia [...].12.2005r. znak: G.II.7221/2/05 w sprawie uznania, że nieruchomości oznaczone nr ewid. 2/1, 2/2, 41/1, 714/1, 753, 887, 971, 1154, 1155, 1389/2, 1450, 1546, 1628/1, 1949/1, 2026, 38, 41/3, 43, 888, 891/1, 1005, 1250/1, 1253, 1390, 1406, 1414/2, 2/3, 42/1, 1951, 2031, 2032, 1413/3 o pow. ogólnej 62.32 ha, położone w miejscowości G., gm. U., stanowią mienie gromadzkie w rozumieniu ustawy z dnia 29.06.1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych – w części dotyczącej działki ewidencyjnej nr 1628/1
Decyzja ta została doręczona m. in. do Urzędu Miasta i Gminy w U. w dniu 29 listopada 2010 r.
Od powyższej decyzji wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył Burmistrz Gminy i Miasta, wnosząc o jej uchylenie. Wniosek ten został wniesiony za pośrednictwem urzędu pocztowego w dniu 14 grudnia 2010r. (data stempla pocztowego widniejąca na kopercie).
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011 r. Nr [...], wydanym w oparciu o art. 134 w zw. z art. 129 § 2 i art. 127 § 2 k.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został wniesiony z uchybieniem terminu.
W motywach postanowienia podkreślono, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 29 listopada 2010r., zaś Burmistrz Gminy i Miasta Ulanów złożył (winno być - wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy), za pośrednictwem poczty w dniu 14 grudnia 2010r. Powołując się na treść art. 129 § 2 k.p.a. i art. 57 § 5 k.p.a. Kolegium wskazało, że w przedmiotowej sprawie termin do złożenia odwołania (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) upłynął dnia 13 grudnia 2010r., tymczasem odwołanie (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy), zostało złożone w piśmie z dnia 13 grudnia 2010r., a nadane w urzędzie pocztowym dnia 14 grudnia 2010r., zgodnie z datą na pieczęci pocztowej widniejącej na kopercie.
Organ odwoławczy wskazał, że rozpatrywanie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu stanowiłoby rażące naruszenie prawa. Zatem mając na względzie treść art. 134 k.p.a. Kolegium stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia (winno być - wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy).
Skargę na powyższe postanowienie złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Burmistrz Gminy i Miasta wnosząc o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zarzucił naruszenie art. 134 w zw. z art. 127 § 2, art. 129 § 2 i art. 57 § 5 pkt 2 oraz art. 7 i art. 77 k.p.a. W uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, że organ w ogóle nie ustosunkował się do pisma Naczelnika Urzędu Pocztowego w U. z dnia [...] grudnia 2010r., które przesłane zostało do organu celem wykazania, że wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy został złożony w dniu 13 grudnia 2010r. w urzędzie pocztowym, a nie jak twierdzi organ – nadany w dniu 14 grudnia 2010r. Przemilczenie tego faktu powoduje, że organ dopuścił się naruszenia art. 7 i art. 77 k.p.a. Podkreślono, co wynika z ww. pisma Naczelnika Urzędu Pocztowego, że przesyłka polecona adresowana do SKO, zawierająca wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy została dostarczona do nadania w UP w U. dnia 13 grudnia 2010r. po godzinie 15:00, kiedy wszystkie przesyłki nadane w tym dniu zostały przygotowane i zapakowane do odesłania, dlatego też przedmiotowa przesyłka nie została opracowana w dniu 13 grudnia 2010r., tylko w dniu następnym.
Z powyższych wyjaśnień Naczelnika wynika, że skarżący zachował termin do wniesienia odwołania tj. zachował termin z art. 129 § 2 k.p.a. Z przyczyn od niego niezależnych opracowanie przedmiotowego wniosku nastąpiło w dniu 14 grudnia 2010r., zatem niedopuszczalnym jest wywodzenie przez organ negatywnych skutków prawnych w postaci stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty przedstawione w uzasadnieniu kwestionowanego postanowienia. Kolegium wskazało, że z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że termin nie został zachowany, brak też przesłanek do jego przywrócenia. Podkreślono, że dla zachowania terminu do wniesienia odwołania (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy), niezbędne jest jego nadanie przed upływem ustawowego terminu do jego wniesienia w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego (art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a.). Nadanie odwołania (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) za pośrednictwem listonosza przez złożenie odwołania (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) na jego ręce przed upływem terminu do jego wniesienia pozostaje bez wpływu na zachowanie terminu do wniesienia odwołania (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy), bowiem o zachowaniu terminu decyduje data stempla pocztowego.
Natomiast w przypadku złożenia pisma bezpośrednio urzędzie decyduje data prezentaty. Kolegium za niezasadne uznało twierdzenie strony skarżącej, że datą wniesienia przedmiotowego wniosku jest data jego złożenia w placówce pocztowej w U., a nie data stempla pocztowego na kopercie zawierającej przesyłkę. Dodatkowo organ wskazał, że skarżący mógł złożyć pismo w innej placówce czynnej do późnych godzin wieczorny i tym samym dochować terminu. Złożenie pisma w placówce pocztowej poza godzinami jej funkcjonowania spowodowało, że skarżący przyjął na siebie ryzyko niemożności skutecznego wykazania faktycznej daty nadania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm./ sąd administracyjny kontroluje zaskarżone decyzje administracyjne i postanowienia w zakresie ich legalności, rozumianej jako zgodność tych aktów z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, zaś na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga nie jest zasadna.
Przedmiotem badania legalności przez Wojewódzki Sąd Administracyjny jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydane w oparciu o treść art. 134 w zw. z art. 129 § 2 i art. 127 § 2 k.p.a. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W sprawie bezspornym jest między stronami, że skarżący decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2010 r. [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty z dnia [...] grudnia 2005 r. znak [...] otrzymał w dniu 29 listopada 2010 r. co wynika z daty stempla pocztowego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. W decyzji tej skarżący został prawidłowo pouczony o środku zaskarżania, który należy wywieźć w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. Wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy został nadany w Urzędzie Pocztowym w U. w dniu 14 grudnia 2010 r., a więc z jednodniowym uchybieniem czternastodniowego terminu.
Wniosku o przywrócenie uchybionego terminu skarżący nie składał. W tym stanie sprawy prawidłowo orzekający w sprawie organ ocenił wniesienia środka zaskarżenia z uchybieniem terminu i prawidłowo też wydał postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Sposób bowiem obliczania terminu reguluje przepis art. 57 k.p.a. w § 1 stanowiąc, że jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenia nastąpiło, a upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Terminy określone w tygodniach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim tygodniu, który nazwą odpowiada początkowego dniowi terminu /§ 2/. Terminy określone w miesiącach kończą się w upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca /§ 3/.
Jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni /§ 4/. Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało; 1/ wysłane w formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, za poświadczeniem przedłożenia, do organu administracji publicznej, 2/ nadanie w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego, 3/ złożone w polskim urzędzie konsularnym, 4/ złożone przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej, 5/ złożone przez członka załogi statku morskiego kapitanowi statku, 6/ złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego. Zgodnie z przywołanym wyżej przepisem art. 57 § 5 k.p.a. mającym zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, termin uważa się za zachowany, jeśli przed jego upływem nadano pismo w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego jakim jest Poczta Polska.
W ugruntowanym już orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się że w takim przypadku o dacie złożenia pisma decyduje data stempla pocztowego / tak w wyroku NSA z dnia 6 kwietnia 2001 r. sygn. akt V SA 2707/00 Lex 50124, wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 18 marca 2010 r. II SA/Rz 1022/09 Lex 606678, wyrok NSA w Gdańsku z 29 maja 1998 r. I SA /Gd 2206/97 Lex 35971, postanowienie SN z dnia 12 maja 1978 r. IV CR 130/87 OSP 1979/4/76, postanowienie SN z dnia 10 lutego 1975 r. II CZP 13/75 OSP 1975/10/216/. Dla zachowania zatem terminu do skutecznego wniesienia środka zaskarżenia niezbędne jest, tak jak stanowi przepis art. 57 § 5 k.p.a. nadanie go przed upływem ustawowego terminu do jego wniesienia w polskiej placówce operatora publicznego. Wbrew twierdzeniom skarżącego nie stanowi o zachowaniu terminu wcześniejsze oddanie przesyłki zawierającej środek zaskarżenia ani listonoszowi, ani pracownikowi urzędu pocztowego skoro data stempla pocztowego świadczy o uchybieniu tego terminu.
Oddanie przesyłki pracownikowi urzędu pocztowego w ostatnim dniu terminu do jego wniesienia pozostaje bez wpływu na zachowanie terminu do wniesienia środka zaskarżenia skoro data stempla pocztowego świadczy o jego uchybieniu /tak wyrok NSA z dnia 11 września 2007 r. IOSK 1872/06 Lex 434007/.
W tym stanie sprawy, w ocenie Sądu nie znajdują uzasadnienia podnoszone przez skarżącego zarzuty naruszenia przez orzekający organ przepisów art. 7 i art. 77 k.p.a. z uwagi na niesporny między stronami stan faktyczny sprawy, jak również naruszenie przepisów art. 134 w zw. z art. 127 § 2, art. 129 § 2 i art. 57 § 5 pkt.2 k.p.a. które zostały przez orzekający organ prawidłowo zinterpretowane i zastosowane.
W tym stanie rzeczy Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ orzekł jak w sentencji.