Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 26 lutego 2015 r. J. P. wniosła o wyłączenie sędziów WSA w Rzeszowie: Elżbiety Mazur-Selwy, Krystyny Józefczyk, Stanisława Śliwy, Jerzego Solarskiego, Joanny Zdrzałki i Magdaleny Józefczyk, od rozpoznania sprawy zainicjowanej jej skargą na opisane w sentencji postanowienie SKO [...]. Uzasadniając wniosek podała, że w WSA w Rzeszowie prowadzono wiele spraw z jej skarg i wszystkie orzeczenia zapadłe w tych sprawach zostały wydane na jej niekorzyść. Swoje przeświadczenie o braku obiektywizmu sędziów skarżąca uzasadniła tym, że sprawy powyższe dotyczą matki strony postępowania, która od wielu lat pełni ważne funkcje w administracji samorządowej i państwowej na terenie R. Wszyscy wymienieni w sentencji postanowienia sędziowie złożyli pisemne oświadczenie, że nie zachodzą po ich stronie przyczyny wyłączenia sędziego od rozpoznania przedmiotowej sprawy, o których mowa w art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "Ppsa").
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Instytucja wyłączenia sędziego jest gwarancją procesową mającą na celu rozpoznanie sprawy przez sąd w składzie zapewniającym bezstronność sędziów wobec stron, jak i przedmiotu sprawy. Poza przypadkami wymienionymi taksatywnie w art. 18 § 1 Ppsa, kiedy sędzia jest wyłączony od rozpoznania sprawy z mocy samej ustawy, stosownie do art. 19 cyt. ustawy na żądanie sędziego lub na wniosek strony Sąd wyłączy danego sędziego, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wniosek strony wymaga uprawdopodobnienia przyczyny wyłączenia. Ustanowionych ustawowo przyczyn wyłączenia sędziego nie można jednak interpretować rozszerzająco.
Wniosek zgłoszony przez J. P. nie zasługiwał na uwzględnienie, ponieważ nie uprawdopodobniła ona okoliczności wynikających z dyspozycji art. 19 Ppsa, a Sąd okoliczności takich, jak i okoliczności obligujących do wyłączenia sędziego w myśl art. 18 ust. 1 Ppsa nie stwierdził z urzędu. Podniesione zarzuty są nader ogólne i odnoszą się do subiektywnego poczucia wnioskodawczyni o nienależytym rozstrzygnięciu przez Sąd spraw przez nią zainicjowanych. Skarżąca nie wskazała, jakie obiektywnie powody występują po stronie poszczególnych sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, w tym konkretnych relacji osobistych, prowadzonych spraw albo zachowań, które uzasadniałyby wątpliwość co do ich bezstronności. Tymczasem było to jej obowiązkiem wynikającym z art. 20 § 1 Ppsa. Ogólnie formułowane zarzuty o przekonaniu, że "znajomości strony postępowania w WSA oraz jak się zdaje w SKO [...] spowodowały, że sprawy były z góry przesądzone na jej niekorzyść" nie mogły zostać uznane za wypełnienie dyspozycji art. 20 § 1 Ppsa i uprawdopodobnienie przyczyn wyłączenia.
Z podanych względów, na podstawie art. 19 w zw. z art. 22 § 2 Ppsa, orzeczono o oddaleniu wniosku.