Uzasadnienie
W dniu 9 maja 2008r. wpłynęła do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, skarga R. R. i S. R. na decyzję tego organu z dnia [...] marca 2008r. znak: [...] uchylającą w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007r. znak: [...] - która odmawiała uchylenia decyzji z dnia [...] stycznia 2004r. znak: [...] w sprawie udzielenia wyżej wymienionym pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczego na działce położonej w miejscowości P. – oraz przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Wobec faktu, iż skarga powyższa nie była opłacona, jak też zawierała brak formalny, wezwano skarżących do solidarnego uiszczenia kwoty 500 zł tytułem wpisu od skargi oraz do przedłożenia 3 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych – w obydwu przypadkach w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Doręczenie skarżącym przedmiotowego wezwania nastąpiło w dniu 24 czerwca 2008r., o czym świadczy podpis S. R. na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wskazanej korespondencji.
Siedmiodniowy termin wskazany na uzupełnienie braków skargi upłynął względem R. R. i S. R. bezskutecznie w dniu 31 lipca 2008r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a., od wszelkich pism, które wszczynają postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest m. in. skarga (art. 230 § 2 P.p.s.a.).
Zgodnie zaś z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie nieuiszczenia należnego wpisu, pomimo stosownego wezwania w tym przedmiocie, skarga podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.).
Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, iż skarga R. R. i S. R. podlega odrzuceniu. Wyżej wymienieni nie uiścili bowiem – we wskazanym im terminie – wpisu należnego od złożonej przez nich skargi. Ponadto skarżący nie nadesłali 3 odpisów skargi, o które również byli wzywani.
Z przytoczonych przyczyn orzeczono jak w sentencji, działając na podstawie art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a.