Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] grudnia 2007r. znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał W. L., J. L., A. Sp. z o.o. oraz Gminie Miasto [...] rozebrać oficynę budynku nr [...] przy ul. [...] w R. zlokalizowaną na działkach nr ewid. [...], [...] i [...] obr. [...] w części do klatki schodowej oraz uporządkować teren po tej rozbiórce. Decyzja ta nakazywała jednocześnie przystąpienie do robót rozbiórkowych w dniu 1 marca 2008r. oraz wskazywała, że roboty rozbiórkowe wraz uporządkowaniem terenu należy zakończyć do dnia 30 kwietnia 2008r.
Podstawę powyższego rozstrzygnięcia stanowił m. in. art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) w związku z ustaleniem, iż przedmiotowy obiekt budowlany znajduje się w bardzo złym stanie technicznym.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2008r. znak: [...] uchylił powyższą decyzję w części dotyczącej wskazania terminu przystąpienia i zakończenia rozbiórki i w tym zakresie nakazał przystąpienie do robót rozbiórkowych w dniu 1 lipca 2008r.
i zakończenie je wraz z uporządkowaniem terenu w dniu 1 września 2008r.;
w pozostałej zaś części utrzymał zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2008r. W. L. i J. L. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji do czasu rozpoznania sprawy przez tut. Sąd.
Skarżący podnieśli, iż wstrzymanie nakazu rozbiórki jest zasadne, bowiem część obiektu, którego rozbiórka ta dotyczy, znajdującego się na terenie należącym do Gminy Miasta [...], jest odgrodzona, w sposób zabezpieczający przed wejściem osób trzecich. Wskazali, iż stan przedmiotowej oficyny ulega wprawdzie systematycznie pogorszeniu, ale brak jest wskazań aby mogło dojść do katastrofy w najbliższym czasie.
Wnioskodawcy zwrócili uwagę, iż na parterze oficyny tak otwory drzwiowe, jak i okienne zostały zabezpieczone przed wejściem osób trzecich oraz, że pilnują aby nikt postronny nie wchodził na teren ewentualnego zagrożenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności objętego skargą, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy wskazać, iż katalog wyżej wymienionych przesłanek warunkujących uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania danego aktu (czynności) organu administracji publicznej ma charakter zamknięty. Oznacza to jednocześnie, że na etapie rozpoznawania przedmiotowego wniosku sąd administracyjny nie jest uprawniony do badania zasadności samej skargi.
Ponadto zaznaczyć należy, że uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności, które przemawiałyby za możliwością zaistnienia w danym wypadku przesłanek określonych w cytowanym wyżej art. 61 § 3 P.p.s.a.
Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że wniosek W. L. oraz J. L. nie zasługuje na uwzględnienie.
We wniosku tym skarżący nie wskazali bowiem w czym miałyby się wyrażać nieodwracalne skutki bądź znaczna szkoda, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Podnieśli jedynie argumenty dotyczące prawidłowości zaskarżonej przez nich decyzji, a te nie mogą być – jak już wyżej wskazano - przedmiotem oceny przez Sąd przy rozpoznawaniu przedmiotowego wniosku.
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.