Uzasadnienie
W dniu 20 marca 2006r. zostały nadane na poczcie bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargi: P. M. i S. F. oraz A. P. i J. F. na odmowę Wojewody w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miasta i Gminy z dnia [...].01.2006r. nr [...] w sprawie zezwolenia na sprzedaż nieruchomości w drodze przetargu położonych w N. - Osiedle [...]. W skargach podniesiono, że Wojewoda odmówił stwierdzenia nieważności ww. uchwały, chociaż nieruchomości, których dotyczy uchwała położone są na terenie zalewowym i zabudowanie tego terenu zagraża ich interesowi prawnemu. Dodatkowo skarżący wskazali, że przedmiotowe nieruchomości stanowią grunt sołecki, który jest użytkowany przez wspólnotę gruntową.
Przy piśmie z dnia 27.03.2006r. nr [...] Sąd przekazał skargi Wojewodzie, bowiem zgodnie z art.54 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami Administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270, ze zm. - zwana dalej: P.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Przedstawiając akta sprawy wraz z odpowiedzią na skargi Wojewoda wniósł o ich odrzucenie stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazał na wyrok NSA z dnia 8.07.1991r. sygn. akt SA/Ka 491/91, ONSA 1991, nr 3-4, poz. 68, zgodnie z którym przedmiotem skargi może być tylko konkretny akt nadzoru nad działalnością organu gminy, a nie zaniechanie wydania rozstrzygnięcia. Natomiast pismo organu nadzoru informujące o braku podstaw prawnych do ingerencji w postaci stwierdzenia nieważności uchwały organu gminy nie jest ani decyzją ani rozstrzygnięciem nadzorczym i w związku z tym brak jest możliwości wniesienia skargi na takie pismo. Powołał także wyrok NSA z dnia 13.05.1992r. sygn. akt SA/Wr 529/92 ONSA 1992r. nr 2 poz. 47, zgodnie z którym przedmiotem skargi może być jedynie konkretny akt nadzoru nad działalnością gminną.
Ponadto - nawet w przypadku jego wydania - art.98 ustawy o samorządzie gminnym wyłącza dopuszczalność wniesienia skargi przez jakikolwiek inny podmiot niż gmina czy związek między gminny, nawet wówczas gdy rozstrzygnięcie nadzorcze narusza interes prawny lub uprawnienie tego podmiotu. Wojewoda zaznaczył też, że w zaskarżonym piśmie szczegółowo wyjaśnił, iż postępowanie nadzorcze w stosunku do uchwał podejmowanych przez jednostki samorządu terytorialnego prowadzone jest zawsze z "urzędu" i tylko na podstawie kryterium legalizmu. Działając jedynie na podstawie kryterium zgodności z prawem Wojewoda nie może wskazywać jakiejkolwiek gminie kierunków, celów działania. Nie może także kwestionować rzetelności jak i gospodarności przedsięwzięć poszczególnych samorządów, a zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym, zbywanie nieruchomości komunalnych jest wyłączną kompetencją rady gminy i to wyłącznie rada w przypadku, gdy nie zostały uchwalone "zasady zbywania" decyduje o zbyciu takich nieruchomości.
Wojewoda podał, że w wyniku przeprowadzonego postępowania nadzorczego nie stwierdził jakichkolwiek nieprawidłowości w podjętej uchwale, które mogłoby skutkować stwierdzeniem jej nieważności. Wskazując na art. 3 § 2 ust. 7 ustawy dnia 30.08.2002r. P.p.s.a, zgodnie z którym przedmiotem skargi mogą być jedynie akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego stwierdził, że pismo organu informujące o braku podstaw prawnych do ingerencji w postaci stwierdzenia nieważności uchwały organu gminy nie jest ani decyzją ani rozstrzygnięciem nadzorczym i skarga na takie pismo jest niedopuszczalna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
skargi podlegają odrzuceniu.
Stan faktyczny sprawy jest następujący: pismem datowanym na 16 marca 2006r. P. M. i S. F. zaskarżyli "odmowę Wojewody w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miasta i Gminy, naruszającej prawo i interes mieszkańców tego terenu". Pismem datowanym na 17 marca 2006r. J. F. i A. P. zaskarżyli "stanowisko Wojewody" wnosząc o jego uchylenie. Obie skargi zostały przesłane bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, natomiast § 2 stanowi, że w/w organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Pismem z dnia 27 marca 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przesłał do Wojewody skargi, które zostały z naruszeniem art. 54 § 1 P.p.s.a. wniesione bezpośrednio do sądu administracyjnego. W dniu 12 kwietnia 2006r. Wojewoda przesłał akta sprawy wraz z odpowiedzią na skargi, wnosząc o ich odrzucenie.
Wobec wątpliwości co do zakresu przedmiotowego skargi, Sąd pismem z dnia 30 maja 2006r. wezwał skarżących do wyjaśnienia czy przedmiotem skarg poza pismem Wojewody z dnia [...].03.2006r. [...] jest również uchwała Rady Miejskiej w N. z dnia [...].01.2006r. nr [....] w sprawie zezwolenia na sprzedaż nieruchomości w drodze przetargu. Pouczono skarżących, że odpowiedzi należy udzielić w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem przyjęcia, że przedmiotem skargi jest wyłącznie pismo Wojewody z dnia [...].03.2006r. W piśmie z dnia 12.06.2006r. (data wpływu do Sądu) P. M. opisał przebieg sesji Rady z dnia [...].01.2006r., nie udzielił jednak odpowiedzi na postawione w wezwaniu pytanie.
Również A. P. w piśmie z tej samej daty wpływu poinformował Sąd, że na brak ingerencji Wojewody na uchwałę nr [...] z dnia [...].01.2006r. zainteresował J. K., nie odpowiadając na pytanie zawarte w piśmie Sądu z dnia 30.05.2006r. Natomiast skarżący S. F. i J. F. pomimo upływu zakreślonego terminu, nie złożyli żadnych oświadczeń.
Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 P.p.s.a., Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej obejmującą orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Na podstawie § 3 tego artykułu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Przedstawione powyżej unormowania nie przewidują możliwości wnoszenia skarg na pisma organów. Z treści skarg wynika natomiast, że skarżący kwestionują pismo Wojewody, a tego typu pisma nie należą do kognicji sądów administracyjnych.
Z treści art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. wynika, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Tego rodzaju sytuacja występuje w sprawie, bowiem w skargach nie został wskazany akt wymieniony w art.3 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.