Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu odwołania J. M. od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] umarzającej postępowanie w sprawie wycięcia drzew, uchyliło zaskarżoną decyzję a sprawę przekazało do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.
Powyższą decyzję zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie J. M. i R. M. Zarządzeniem z dnia 28 marca 2014 r. tut. Sąd wezwał skarżących do podpisania skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi oraz do nadesłania 1 egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego. W wezwaniu tym zawarto pouczenie, że odpisem pisma mogą być też uwierzytelnione fotokopie lub uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej oraz że nieusunięcie braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia, skutkować będzie jej odrzuceniem. Wskazano przy tym, że przesłanie odpisu skargi przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego przesłania.
Nadto zarządzeniem z dnia 1 kwietnia 2014 r. tut. Sąd wezwał skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł (stosownie do § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r.
w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. 2003 r. Nr 221, poz. 2193/), w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Do wezwania dołączono pouczenie, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałych skarżących z obowiązku jego uiszczenia.
Powyższe wezwania zostały doręczone ze skutkiem prawnym zarówno J. M. jak i R. M. w dniu 4 kwietnia 2014 r., przy zachowaniu rygorów przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej jako P.p.s.a.).
W otwartym terminie do uzupełnienia braków formalnych skarżący podpisali skargę i nadesłali brakujący odpis skargi. Jednocześnie J. M. zwróciła się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 9 maja 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 369/14 odmówiono przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie.
W tej sytuacji zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie z dnia 29 maja 2014 r. wezwano skarżących do wykonania zarządzenia z dnia 1 kwietnia 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone J. M. i odebrane w dniu 3 czerwca 2014 r., przy zachowaniu rygorów określonych w P.p.s.a.
Pomimo upływu z dniem 10 czerwca 2014 r. zakreślonego terminu wpis sądowy nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków fiskalnych i formalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.
Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Nieuiszczenie pomimo wezwania, w wyznaczonym terminie, wpisu od skargi powoduje – stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. – odrzucenie skargi.
W okolicznościach sprawy J. M. i R. M. mimo wskazania o uzupełnienie jakich braków się ich wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania tej czynności, nie uczynili zadość wezwaniu i nie uiścili wpisu sądowego. Uznać zatem należy, że przedmiotowej skardze, jako obarczonej brakami fiskalnymi, nie można nadać dalszego biegu i z tej przyczyny należy ją odrzucić.
Mając na uwadze powyższe względy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.