Uzasadnienie
E. i A. L. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wspólną skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2008r. znak: [...] umarzające postępowanie wywołane wniesieniem przez wyżej wymienionych zażalenia na postanowienie Starosty z dnia [...] sierpnia 2008r. znak: [...], które pozytywnie uzgadniało w zakresie ochrony gruntów rolnych projekt decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego pod nazwą:
"budowa stacji bazowej telefonii komórkowej sieci [...] wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na działce nr ewid. gr. [...] w miejscowości G. na rzecz A. S.A. z siedzibą w W. W związku z faktem nieopłacenia powyższej skargi, wezwano skarżących do solidarnego uiszczenia kwoty 500 zł tytułem obowiązującego w sprawie wpisu, wskazując jednocześnie termin 7 dni, liczonych od daty doręczenia wezwania na jego wykonanie oraz rygor w postaci odrzucenia skargi, na wypadek niezastosowania się do jego treści. Zaznaczono również, iż uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia drugiego z takiego obowiązku.
Wezwanie doręczone zostało E. i A. L. dnia 3 lutego 2009r., na co wskazuje podpis dorosłego domownika wyżej wymienionych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przedmiotowej korespondencji.
Termin do wykonania powyższego upłynął względem skarżących bezskutecznie w dniu 10 lutego 2009r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej następnie P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest zaś w świetle § 2 powołanego przepisu m. in. skarga.
Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Konsekwencją nieuzupełnienia braku fiskalnego skargi jest konieczność jej odrzucenia – art. 220 § 3 P.p.s.a.
Brzmienie cytowanych przepisów oraz okoliczności sprawy wskazują na to, że skarga E. i A. L. podlega odrzuceniu. Nie został od niej bowiem uiszczony należny wpis sądowy. W tym miejscu należy wskazać, że skarżący wzywani byli do uzupełnienia tego braku skargi wraz ze stosownym pouczeniem o skutkach procesowych w razie niezastosowania się do treści wezwania.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a.