Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 maja 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił w pkt I skarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2012r. znak: [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej, w pkt II stwierdzając iż postanowienie to nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Natomiast w pkt III Sąd zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących J. S., S. K., Z. N. i F. N. solidarnie kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Odpis powyższego orzeczenia doręczony został pełnomocnikowi skarżących dnia 22 czerwca 2012r.
W dniu 27 czerwca 2012r. J. S., działając imieniem własnym oraz jako pełnomocnik pozostałych skarżących, wniósł o uzupełnienie wskazanego na wstępie wyroku poprzez zasądzenie dodatkowej kwoty 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, ewentualnie o zmianę przedmiotowego orzeczenia we wskazanym punkcie poprzez zasądzenie kwoty 117 zł w miejsce zasądzonej kwoty 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Dodatkowym rozstrzygnięciem, o którym mowa w powołanym przepisie jest np. orzeczenie w zakresie kosztów postępowania sądowego. Zgodnie przyjmuje się, iż zastosowanie instytucji uzupełnienia wyroku w tym zakresie możliwe jest jedynie wówczas, gdy orzeczenie co do kosztów postępowania w ogóle nie zostało zamieszczone w wyroku. Jeśli natomiast sąd orzekł w przedmiocie takich kosztów, jednak w rozmiarze mniejszym niż żądała tego strona, to w takiej sytuacji pozostaje jej możliwość kwestionowania rozstrzygnięcia o kosztach postępowania w drodze zażalenia (tak: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15.03.2005r. GSK 1334/2004, LexPolonica nr 380776, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, J.P. Tarno, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis str. 776).
Skoro więc w wyroku, jaki zapadł w niniejszej sprawie Sąd zamieścił w pkt III rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania, to skarżący mogą go kwestionować poprzez wniesienie zażalenia na nie, nie zaś w drodze wniosku o uzupełnienie wyroku o zasądzenie dodatkowej kwoty składającej się na koszty niniejszego postępowania.
Na marginesie Sąd wskazuje, iż tak w aktach sądowych sprawy niniejszej, jak też w aktach spraw z nią powiązanych (tj. II SA/Rz 191/12, II SA/Rz 253/12) brak jest dowodu uiszczenia kwoty 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, dlatego też nie została ona uwzględniona w kwestionowanym punkcie III wyroku.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 157 P.p.s.a. Na niniejsze orzeczenie nie przysługuje środek zaskarżenia w postaci zażalenia.