Uzasadnienie
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi T. J. jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO) z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem SKO umorzyło postępowanie zażaleniowe - po rozpatrzeniu zażalenia T. J. na postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] opiniujące pozytywnie wstępny projekt podziału nieruchomości położnej w obrębie R., tj. działki nr 2833/3 na działki nr 2833/17, 2833/18 i 2833/19.
T. J. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji z uwagi na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że celem postępowania podziałowego jest powiększenia nieruchomości prywatnych, "kosztem publicznego rowu melioracyjnego". Zwróciła uwagę, że zakończenie postępowania podziałowego, doprowadzi do przeniesienia praw własności obejmującej obecnie rów melioracyjny na rzecz osób prywatnych. Podkreśliła, że odwrócenie skutków przeniesienia prawa własności do nieruchomości, które zostały wydzielone w wyniku postępowania podziałowego, będzie niezwykle trudne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej jako P.p.s.a.), Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony.
Wyjaśnienia wymaga, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy bowiem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Wniosek skarżącej dotyczy wstrzymania wykonania postanowienia SKO o umorzeniu postępowanie zażaleniowego w sprawie opinii o projekcie podziału nieruchomości.
Wyjaśnienia wymaga, że postanowienia organów w kwestiach wpadkowych, do jakich między innymi zalicza się postanowienie o umorzeniu postępowania zażaleniowego nie należy do kategorii aktów administracyjnych objętych zakresem postępowania o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Powołane postanowienie wywiera jedynie skutki procesowe, gdyż nie przyznaje stronie żadnych uprawnień, ani nie nakłada na nią żadnych obowiązków, zatem nie można mówić w tym przypadku o możności wywołania przez te postanowienie niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 19 maja 2011 r., sygn. I OZ 358/2011).
Zaskarżone postanowienie o umorzeniu postępowania zażaleniowego ogranicza się do stwierdzenia, że postępowanie zażaleniowe jest bezprzedmiotowe oraz do braku możliwości rozpoznania przez organ złożonego zażalenia.
Należy zwrócić uwagę, że przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Rozstrzygnięciem takim nie jest na pewno postanowienie o umorzeniu postępowania zażaleniowego. Ponieważ zaskarżone postanowienie nie nadaje się do wykonania, brak jest możliwości jego wstrzymania (zob. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 11 lipca 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 772/12).
W tej sytuacji żądanie skarżącej o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia, nie może zostać rozpoznane przez Sąd zgodnie z jej intencją, gdyż rozstrzygniecie to nie stwarza zagrożeń dających podstawę do wstrzymania jego wykonalności określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.