Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 roku, nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] lutego 2005 roku, nr [...] orzekającą o zwrocie działek nr 1833/1 i 1843/1 położonych w K. stanowiących własność Miasta i Gminy K. oraz o stosownym rozliczeniu i odmowie wypłaty odszkodowania za nieruchomość przejęta na rzecz Skarbu Państwa.
Decyzja ta wraz z pouczeniem o terminie i sposobie zaskarżenia została doręczona W. S. w dniu 29 kwietnia 2005 roku (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 207 akt administracyjnych) stosownie do rygorów przewidzianych w art. 40 § 1, 42 § 1, oraz 46 § 1 ustawy z dnia 13 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071), powoływana dalej jako kpa.
W dniu 10 marca 2006 roku W. S. za pośrednictwem urzędu pocztowego nadał skargę na wskazaną na wstępie decyzję. Skarga została skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem Wojewody. Do skargi dołączono wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Postanowieniem z dnia 17 lipca 2006 roku, sygn. akt II SA/Rz 377/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił skarżącemu przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia wniesionego na w/w postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił je postanowieniem z dnia 15 listopada 2006 roku, sygn. akt I OZ 1512/06.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 29 kwietnia 2005 roku. Termin do wniesienia skargi upływał zatem z końcem dnia 29 maja 2005 roku. Nadanie skargi w Urzędzie Pocztowym, w dniu 10 marca 2006 roku było więc - o prawie dziesięć miesięcy - spóźnione.
Ogólnym skutkiem wniesienia skargi z uchybieniem terminu jest jej bezskuteczność - art. 85 P.p.s.a.. Procesową tego konsekwencją jest natomiast odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Mając na uwadze tę okoliczność, jak również fakt, iż wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi okazał się niezasadny, Sąd w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. odrzucił skargę.