Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2007 r., sygn. akt II SA/Rz 378/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę kasacyjną J. B. od postanowienia z dnia 3 lipca 2007 r. odrzucającego jego skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R. z dnia [...] marca 2007 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków.
Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 sierpnia 2007 r., z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia. Z pouczenia wynikało, że na powyższe postanowienie przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 7 dni, wniesione za pośrednictwem tutejszego Sądu, które powinno zostać sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.
W dniu 10 sierpnia 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpływa, osobiście sporządzone przez skarżącego zażalenie na postanowienie z dnia 2 sierpnia 2007 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego
Zażalenie, które nie spełnia tego wymogu podlega, zgodnie z art. 178 w zw.
z art. 197 § 2 P.p.s.a. odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym. Odrzucając postanowienie z tego powodu sąd nie bada podniesionych w nim zarzutów ani jego zasadności, gdyż kwestia ta należy do kompetencji Naczelnego Sądu Administracyjnego, który czyni je przedmiotem swojego rozpoznania, gdy zażalenie zostanie skutecznie wniesione.
Odrzucenia zażalenia nie podważa fakt, że przed jego wniesieniem skarżący zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia radcy prawnego, ani w konsekwencji, jego ustanowienie przez Sąd.
Postępowanie sądowo-administracyjne jak każde postępowanie sądowe jest bowiem sformalizowane, a ten formalizm polega z jednej strony na tym, że Sąd odpowiada na każde pismo w prawem określony sposób z drugiej zaś strony na tym, że na udzielną przez Sąd odpowiedź w formie postanowienia lub wyroku przysługuje prawem określony środek zaskarżenia. Zatem każde skierowane do Sądu pismo powoduje konieczność podjęcia prawem określonej formy działania.
Mając powyższe na uwadze Sąd był zobowiązany do rozpoznania wniesionego przez skarżącego osobiście zażalenia i do jego odrzucenia z przyczyn wyżej wskazanych.
Nie oznacza to jednak, że ustanowiony przez Sąd, fachowy pełnomocnik będzie pozbawiony możliwości wniesienia tego środka. Przy zachowaniu pozostałych wymogów będzie on mógł wnieść zażalenie jak również skargę kasacyjną od postanowienia odrzucającego skargę, co podważa skarżący.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.