Uzasadnienie
Skarga A S.A. dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję własną z dnia [...] grudnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] grudnia 1998 r. dotyczącej dokonania zmiany w dowodzie rejestracyjnym pojazdu marki Hyundai Accent nr rej. [...] z samochodu osobowego na ciężarowy.
Skarga jest pismem procesowym, a jej wniesienie czynnością procesową rozpoczynającą postępowanie. Musi czynić zadość przepisom ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a który określa wymagania formalne skargi i jej treść. Wymogi formalne dla skargi są te same co dla każdego pisma procesowego. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a, każde pismo procesowe powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis zalicza się więc do wymogów formalnych skargi.
Podpis w znaczeniu powszechnie używanym jest to napisany lub uwierzytelniony znak ręczny (odcisk palca). Przepisy prawne, a w szczególności przepisy P.p.s.a nie dają podstaw do nadania pojęciu "podpis" odmiennego znaczenia od powszechnie używanego. Dlatego też nie jest podpisem, w rozumieniu art. 46 § 1 pkt 4 tej ustawy., podpis wypisany maszyną, odciśnięty stemplem, odbity z matrycy itp.
Pisma procesowe składa się w sądzie w oryginale, co wynika z treści art. 47 § 1 Ppsa., który nakazuje dołączyć do nich odpisy dla doręczenia ich uczestniczącym w sprawie osobom. Oryginał zaś pisma musi być podpisany - obojętne czym - ale własnoręcznie. Za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pismo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała. Przez wyrażenie "podpisać się" należy rozumieć własnoręczne podpisanie. Odtworzony mechanicznie na piśmie procesowym wzór podpisu nie czyni zadość wymogowi, przewidzianemu w art. 46 §1 pkt 4 P.p.s.a.
Ponieważ wniesiona skarga stanowiła kserokopię, strona skarżąca została wezwana do nadesłania jej oryginału lub jej podpisania przez osoby uprawnione. Powyższe wezwanie wraz z pouczeniem, iż nieusunięcie wskazanego braku w terminie 7 dni od daty jego otrzymania spowoduje odrzucenie skargi zostało doręczone pracownikowi strony skarżącej w dniu 2 czerwca 2005 r. W wyznaczonym terminie żądane czynności me zostały wykonane, zaś w przesłanym w wykonaniu wezwania piśmie z dnia 3 czerwca 2005 r. została wykazana uprawnienie 2 prokurentów skarżącej Spółki do podpisywania skarg w jej imieniu..
Art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W niniejszej sprawie skuteczności dokonania wymaganej czynności nie można przyznać wyjaśnieniom zawartym w powołanym piśmie z. dnia 3 czerwca 2005 r., gdyż celem wezwania nie było kwestionowanie prawa osób, które skargę podpisały do występowania w imieniu Spółki. Przesłana do Sądu skarga jest kserokopią zaś odtworzone na niej mechanicznie podpisy nic czynią zadość wymogowi przewidzianemu w art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Stąd też o ile samo wezwanie do podpisania skargi przez osoby uprawnione mogłoby wywołać wątpliwości co do jego prawidłowego rozumienia, to takich zastrzeżeń nie budzi ono w połączeniu z wyraźnym żądaniem nadesłania oryginału skargi. Sformułowanie to wyraźnie określa rodzaj czynności, do wykonania których wezwano stronę skarżącą i nie ma tu możliwości odmiennej jego interpretacji (wezwanie do podpisania skargi jest implikowane poprzedzającym go wezwaniem do nadesłania oryginału skargi).
Skoro zatem strona skarżąca nie zastosowała się do doręczonego jej wezwania i nie dokonała oznaczonej w nim czynności, to złożona skarga nie może być rozpoznawana i podlega na podstawie powołanego przepisu odrzuceniu.
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 §1 pkt 1 a powołanej ustawy.