Uzasadnienie
W dniu 14 marca 2012r. (data nadania w urzędzie pocztowym) I. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2011r. znak: [...] o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 2011r. znak: [...] nakazującej zwrot świadczenia uznanego za nienależnie pobrane.
Wraz ze wskazaną skargą I. B. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Stan faktyczny niniejszej sprawy przedstawia się następująco.
Wymienioną wyżej decyzją z dnia [...] lipca 2011r. znak: [...] Prezydent Miasta [...] nakazał I. B. zwrot świadczenia uznanego za nienależnie pobrane – w drodze swojej decyzji z dnia [...] marca 2011r. - w kwocie 4 900 zł wraz z ustawowymi odsetkami.
- I. B. odwołała się od tego rozstrzygnięcia, składając równocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia.
Po rozpatrzeniu tegoż wniosku postanowieniem z dnia [...] września 2011r. znak: [...] (doręczonym skarżącej dnia 27 września 2011r.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło wyżej wymienionej przywrócenia terminu do wniesienia przedmiotowego odwołania, pouczając jednocześnie o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Ze środka tego skarżąca skorzystała, na skutek czego postanowieniem z dnia [...] października 2011r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...] września 2011r.
Postanowienie z [...] października 2011r. zostało wyeliminowane z obrotu prawnego w drodze stwierdzenia jego nieważności przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 21 lutego 2012r. sygn. akt II SA/Rz 16/12. W jego uzasadnieniu Sąd podniósł, że rozstrzygnięcie z art. 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej następnie k.p.a.– (w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania) ma charakter jednoinstancyjny w tym sensie, że nie może zostać w żaden sposób zaskarżone w administracyjnym toku instancji. Organ załatwiając taki wniosek działa zatem funkcjonalnie jako organ drugiej instancji, a jego akt podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), powoływanej dalej jako P.p.s.a..
Odpis powyższego orzeczenia doręczono I. B. dnia 7 marca 2012r. (do rąk dorosłego domownika).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie.
Podlega on rozpatrzeniu w trybie art. 86 P.p.s.a. Stosownie do § 1 tego przepisu, jeśli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd - na jej wniosek - postanowi przywrócenie terminu.
I. B. występując do tut. Sądu w dniu 14 marca 2012r. ze skargą na postanowienie SKO z dnia [...] września 2011r. uczyniła to niewątpliwie po upływie terminu przewidzianego ustawą (30 dni od daty doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie – art. 53 § 1 P.p.s.a.) na dokonanie tego rodzaju czynności, który to termin upłynął z dniem 27 października 2011r. Przyczyną takiego spóźnienia było błędne pouczenie zawarte w kwestionowanym postanowieniu Kolegium, iż przysługuje w stosunku do niego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, z którego jak już zaznaczono skarżąca skorzystała. Tymczasem postanowienie podejmowane w trybie art. 59 § 2 k.p.a. jest ostateczne i podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, o czym skarżąca dowiedziała się z odpisu wyroku tut. Sądu z dnia 21 lutego 2012r. stwierdzającego nieważność postanowienia zapadłego na skutek rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z [...] września 2011r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W tej sytuacji nie może budzić wątpliwości, iż I. B. nie ponosi winy w uchybieniu terminu do zakwestionowania tego ostatniego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego (tj. z dnia [...] września 2011r.) w drodze skargi sądowoadministracyjnej. Kwestia ta została przesądzona w orzecznictwie sądowym, w świetle którego okolicznością faktyczną uprawdapadabniającą brak winy w uchybieniu terminu jest m. in. mylne pouczenie o środkach zaskarżenia (tak np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25.08.2011r. II OSK 1545/11, LexPolonica nr 2806240).
Ze względu na fakt, iż doręczenie skarżącej odpisu wskazanego wyżej wyroku tut. Sądu z 21.02.2012r. nastąpiło w dniu 7 marca 2012r., należy uznać, iż składając 14 marca 2012r. przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu skarżąca zachowała siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a.