Uzasadnienie
M. i G. D. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] kwietnia 2008 r., Nr [...] nakazującą rozbiórkę obiektu budowlanego nr 2 zlokalizowanego na działce nr 141/1 przy ul. S. w S., usytuowanego w odległości ok. 0,4 m od granicy działki sąsiedniej nr 141/2 od strony wschodniej, oraz w odległości ok. 4,70 m od strony południowej, przyległego do północnej ściany budynku nr 1, wybudowanego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę.
Skarga została należycie opłacona ale nie dołączono do niej odpowiedniej ilości odpisów celem przesłania pozostałym stronom postępowania, pomimo wezwania skarżących o uzupełnienie powyższego braku.
Pismem z dnia 26 sierpnia 2008 r. skarżący M. i G. D. cofnęli skargę zarejestrowaną pod sygnaturą II SA/Rz 394/08 oraz wnieśli o zwrot wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2004 r., Nr153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Merytoryczne rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi dopuszczalne jest tylko w przypadku skutecznego wniesienia skargi. Z takiego waloru nie może korzystać skarga, której strona nie opłaciła, nie dołączyła wymaganej ilości odpisów, czy też nie uzupełniła pozostałych braków formalnych uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Taka skarga podlegać musi odrzuceniu niezależnie od złożonego wniosku o jej cofnięcie.
Przekładając powyższe rozważania na realia niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarga M. i G. D., w związku z nienadesłaniem wymaganej ilości odpisów, podlegać musi odrzuceniu, pomimo złożenia wniosku o cofnięcie skargi.
Odrzucenie skargi nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu, zgodnie z żądaniem skarżących, o zwrocie uiszczonego przez nich wpisu. Działając na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppkt aP.p.s.a. Sąd zwrócił skarżącym w całości uiszczony przez nich wpis w wysokości 500 złotych.