Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2006 roku, Nr [...] P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. z dnia [...] listopada 2005 roku, Nr [...], wymierzające solidarnie D., M. i P. B. karę w kwocie 10000 złotych z tytułu nielegalnego użytkowania rozbudowanej części budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr ewid. 601/1 położonej w J. przy ul. K. Z postanowieniem tym nie zgodzili się M. B., D. B., P. B. i w dniu 31 marca 2006 roku, działając przez fachowego pełnomocnika radcę prawnego M. S., za pośrednictwem P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. zaskarżyli je do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006 roku, Nr [...] P.Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w R., działając w oparciu o art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a. uchylił w całości zaskarżone postanowienie.
Z uwagi na braki formalne skargi Sąd pismem z dnia 27 czerwca 2006 roku wezwał pełnomocnika skarżących, radcę prawnego M. S. do ich usunięcia poprzez nadesłanie pełnomocnictw udzielonych mu przez każdego ze skarżących. Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, iż jego niewykonanie w terminie 7 dni liczonym od doręczenia, skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie zostało doręczone w dniu 3 lipca 2006 roku. Pomimo upływu zakreślonego terminu nie uzupełniono braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Nie przedłożenie pełnomocnictwa stanowi brak formalny, którego usunięcie następuje w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. Jeżeli pełnomocnictwo mimo wezwania Sądu nie zostanie przedłożone, skarga ulega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Przekładając powyższe na realia niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż skarga M. B., D. B., P. B., z uwagi na nie uzupełnienie jej braków formalnych musi ulec odrzuceniu. Pełnomocnik skarżących pomimo jednoznacznego wezwania o przedłożenie pełnomocnictw udzielonych mu przez skarżących oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie dokonania tej czynności, nie uczynił zadość wezwaniu.
Dlatego też Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę.
Jedynie na marginesie Sąd stwierdza, iż nawet w przypadku skutecznego wniesienia skargi postępowanie sądowe uległoby umorzeniu z uwagi na uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli - art. 54 § 3 P.p.s.a. Organ uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, a zatem postąpił zgodnie z wnioskiem skargi.