Uzasadnienie
Uzasadnienie
Prezydent Miasta decyzją nr [...] z dnia [...] września 2005 roku odmówił H. T. przyznania na córkę K. zasiłku rodzinnego i dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego.
Podstawę prawną decyzji stanowi przepis art. 104 k.p.a. w zw. z art. 5 ust.1, art. 8 pkt 6, art. 20 ust.3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych /Dz. U. Nr 228, poz. 2255, z 2003 r./ oraz rozporządzenie Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005 roku w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne /Dz. U. Nr 105, poz. 881, z 2005 r. ze zm./.
Organ wskazał w uzasadnieniu decyzji, że materialnoprawną podstawę do ustalenia prawa wnioskowanych przez H. T. świadczeń stanowią przepisy ustawy o świadczeniach rodzinnych. Zgodnie z przepisem art. 5 ust.1 tej ustawy zasiłek rodzinny przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust.2 ustawy, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 504 zł, przy czym, jeżeli członkiem rodziny jest dziecko niepełnosprawne, kwota ta wynosi 583 zł.
Ustalona kwota dochodu na osobę w rodzinie wnioskodawczyni wynosząca 3157,69 zł przekracza o 2653,69 zł kwotę wskazaną w art. 5 ust.1 ustawy /504 zł/. W związku z tym zasiłek nie przysługuje, a tym samym nie przysługuje też dodatek do tego zasiłku.
Nie godząc się z tą decyzją, H. T. wniosła od niej odwołanie. Zarzuciła, że od 24 kwietnia 2004 roku przebywa na świadczeniu przedemerytalnym wynoszącym 966,90 zł brutto, zatem – jej zdaniem, utraciła poprzednie dochody, co powoduje, że obecnie są wraz córką w bardzo trudnej sytuacji materialnej.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją [...] z dnia [...] października 2005 roku, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt.1 k.p.a. w zw. z art. 3 pkt 1, pkt 2, pkt 23, 24, art. 5 ust.1, art. 8 pkt 6 ustawy z 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu wskazano, że w myśl art. 3 pkt 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych dochód rodziny oznacza przeciętny miesięczny dochód członków rodziny uzyskany w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy. Jeżeli dochód rodziny nie przekracza kwoty 504,00 zł, to po spełnieniu dodatkowych ustawowych przesłanek przyznaje się zasiłek rodzinny. W przypadku utraty dochodu prawo do zasiłku ustala się na wniosek, na podstawie dochodu rodziny lub dochodu osoby uczącej się pomniejszonego o utracony dochód. Przepis art. 3 pkt 23 wymienia sytuacje, które oznaczają utratę dochodu. Jest to katalog zamknięty sytuacji, które mogą wpłynąć na ustalenie wysokości dochodu rodziny na niższym poziomie.
Z akt sprawy wynika, że H. T. utraciła z dniem 22 kwietnia 2004 roku pracę, a w dniu 24 kwietnia 2004 przeszła na świadczenie przedemerytalne. W związku z tym, nie można mówić o utracie dochodu.Ustawodawca nie zakwalifikował jako utraty dochodu każdego pogorszenia sytuacji związanej ze zmianą źródeł dochodu. Dlatego nie pomniejsza się dochodu rodziny o dochód utracony, jeżeli w tym samym roku kalendarzowym osoba uzyskuje inny dochód i nie utraciła go przed zgłoszeniem wniosku o zasiłek, bez względu na przerwę w uzyskiwaniu dochodów w 2004 roku.
Skład Orzekający zaznaczył też, że uzyskane po utracie zatrudnienia świadczenie przedemerytalne należy potraktować jako surogat emerytury, w konsekwencji czego uzyskanie tego świadczenia wyczerpuje znamiona uzyskania dochodu w rozumieniu art. 3 pkt 24 ustawy. Uznać zatem należy, że organ I instancji prawidłowo ustalił wysokość dochodu, który w wysokości 3.157,69 zł w przeliczeniu na osobę na miesiąc znacznie przekracza kryterium dochodowe ustalone w ustawie jako warunek podstawowy do przyznania prawa do zasiłku rodzinnego i związanych z nim dodatków.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie od decyzji Samorządowego Kolegium wniosła H. T. Zarzuciła błędne zastosowanie prawa poprzez niewłaściwą wykładnię art. 3 pkt 23 ustawy z 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych.
Wskazała, że do dnia 22 kwietnia 2004 roku pracowała w A. w R. pobierając wynagrodzenie w wysokości 1.800 zł. Następnie uzyskała odprawę w kwocie około 52.000 zł. W dniu 24 kwietnia 2004 roku nabyła prawo do świadczenia przedemerytalnego w wysokości 966,90 zł miesięcznie. Wobec tego, jej zdaniem, nastąpiła utrata dochodu w rozumieniu art. 3 pkt 23 ustawy. Poprzez ustanie stosunku pracy skarżąca utraciła źródło dochodu i bez znaczenia jest fakt, że dwa dni później nabyła prawo do świadczenia przedemerytalnego. Istotne jest, że obecnie pobiera 966,90 zł miesięcznie i w oparciu o tę kwotę powinno być ustalane jej prawo do zasiłku rodzinnego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że nie znajduje podstaw do zmiany swojego stanowiska w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz.1269, z 2002 r./ sądy te sprawują zakresie swej działalności kontrolę pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz.1270, z 2002 r./. zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, których dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia.
W myśl przepisu art. 145 P.p.s.a. Sąd obowiązany jest do uchylenia decyzji lub stwierdzenia jej nieważności ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest naruszeniem prawa które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub jeśli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.
Przedmiotem kontroli legalności jest w rozpatrywanej sprawie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2005 roku [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta w przedmiocie odmowy przyznania skarżącej zasiłku rodzinnego i dodatku do tego zasiłku w związku z rozpoczęciem roku szkolnego przez córkę skarżącej – K. Problematykę związaną przyznawaniem świadczeń rodzinnych reguluje ustawa z dnia 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych /Dz. U. Nr 228, poz.2255, z 2003 roku/ zwana dalej ustawą.
Zgodnie z przepisem art. 4 ust.1 ustawy zasiłek rodzinny ma na celu częściowe pokrycie wydatków na utrzymania dziecka. Zasiłek rodzinny, stosownie do przepisu art. 5 ust.1 przysługuje w sytuacji, gdy dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie przekracza 504,00 zł. Stosownie do przepisu art. 3 ust. 2, dochód rodziny oznacza przeciętny dochód członków rodziny uzyskany w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy.
Akta sprawy wskazują, że skarżąca H. T. ma na utrzymaniu uczącą się córkę K. urodzoną 10 lutego 1987 roku. W dniu 5 lipca 2005 roku skarżąca wystąpiła do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społeczne, Dział Świadczeń Rodzinnych i Dodatków Mieszkaniowych z wnioskiem o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego. Prezydent Miasta odmówił przyznania wnioskowanych świadczeń powołując w podstawie prawnej w/w przepisy art. 3 ust 2 i art. 5ust.1 ustawy. Ustalono bowiem, że przeciętny miesięczny dochód rodziny skarżącej za rok 2004, czyli rok poprzedzający okres zasiłkowy wynosi 6.315,37 zł, co w przeliczeniu na osobę wynosi 3.157,69 zł. Kwota ta przekracza o 2.653,69 zł kwotę wymienioną w przepisie art. 5 ust.1 ustawy, uprawniającą do otrzymania zasiłku, która wynosi 504 zł.
Sąd nie podziela słuszności zarzutu skargi, że skarżąca uprawniona jest do otrzymania wnioskowanych świadczeń z powodu utraty zatrudnienia.
Przepis art. 3 ust.23 ustawy zawiera zamknięty katalog sytuacji, które oznaczają utratę dochodu, spowodowaną:
- – uzyskaniem prawa do urlopu wychowawczego,
- – utratą prawa do zasiłku dla bezrobotnych,
- – utratą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, z wyłączeniem pracy wykonywanej na podstawie umowy o dzieło,
- – utratą emerytury, renty, renty rodzinnej lub renty socjalnej,
- – nieotrzymywaniem części albo całości zasądzonych świadczeń alimentacyjnych,
- – wyrejestrowaniem pozarolniczej działalności gospodarczej,
- – wydzierżawieniem gospodarstwa rolnego na zasadach określonych w art. 5 ust. 8a.
Żadna z wymienionych sytuacji nie dotyczy skarżącej. H. T. pracowała bowiem do dnia 22 kwietnia 2004 roku w A. w R. pobierając wynagrodzenie w wysokości 1.800 zł. Stosunek pracy ustał za wypowiedzeniem przez pracodawcę z przyczyn określonych w art. 1 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 13 marca 2003 roku o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn nie dotyczących pracowników, co uprawniło ją do otrzymania odprawy w wysokości 52.000,00 zł. W dniu 24 kwietnia 2004 roku skarżąca nabyła prawo do świadczenia przedemerytalnego w wysokości 966,90 zł.
Organy orzekające w sprawie prawidłowo ustaliły wysokość dochodu rodziny, zgodnie z przepisem art. 3 ust.2, stanowiący przeciętny miesięczny dochód rodziny uzyskany w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy. Wniosek skarżącej datowany jest nadzień 5 lipca 2005 roku, dlatego organy prawidłowo ustaliły wysokość dochodu uzyskany w roku 2004. Odmowa przyznania przedmiotowych świadczeń w roku 2005 nie oznacza natomiast, że skarżąca nie może uzyskać zasiłku rodzinnego w kolejnym roku, jeżeli spełni warunki stawiane przez ustawę o świadczeniach rodzinnych.
Wskazując na powyższe Sąd uznał, że organy orzekające w sprawie nie naruszyły prawa, dlatego skarga została oddalona w oparciu o przepis art. 151 P.p.s.a.