Uzasadnienie
W. L. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2009r. znak: [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] października 2009r. znak: [...] o stwierdzeniu wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych powyżej 4,5 % do 18 % zawartości alkoholu (z wyjątkiem piwa).
Z uwagi na brak w postaci nieopłacenia tej skargi wezwano W. L. do uiszczenia kwoty 100 zł tytułem wpisu. W odpowiedzi skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2010r. Referendarz sądowy w tut. Sądzie uwzględnił powyższy wniosek w części tzn. zwolnił wnoszącego skargę od obowiązku uiszczenia wpisu od niej w ½ części tj. w kwocie 50 zł.
W związku z powyższym W. L. wezwany został do uiszczenia kwoty 50 zł jako wpisu od złożonej przez niego skargi. W wezwaniu wskazano termin 7 dni (liczonych od daty doręczenia) na jego wykonanie oraz rygor w postaci odrzucenia skargi mający zastosowanie w sytuacji nieuzupełnienia wskazanego braku skargi.
Doręczenie powyższego wezwania jego adresatowi nastąpiło w dniu 4 maja 2010r., na co wskazuje zwrotne potwierdzenie jego odbioru.
Termin do wykonania tego wezwania upłynął względem skarżącego bezskutecznie w dniu 11 maja 2010r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
skarga podlega odrzuceniu.
Z treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Paragraf 2 wskazanego artykułu stanowi zaś, iż pismem tego rodzaju jest m. in. skarga.
Stosownie natomiast do art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Konsekwencję braku uiszczenia należnego wpisu, mimo wezwania w tym przedmiocie, ustanawia art. 220 § 3 i jest nią konieczność odrzucenia skargi.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż skarga W. L. na powołane na wstępie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego podlega odrzuceniu. Nie została bowiem przez składającego ją opłacona, pomimo, iż skierowano do niego wezwanie w tym zakresie wraz z pouczeniem, iż niezastosowanie się do jego treści skutkować będzie brakiem możliwości nadania jej dalszego biegu.
W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 220 § 1 i § 3 w zw. z art. 230 P.p.s.a.