Uzasadnienie
Powołanym w sentencji postanowienia wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, uwzględniając skargę G. P., uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] oraz stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Odpis orzeczenia doręczono z urzędu skarżącej w dniu 16 października 2014 r.
W dniu 22 października 2014 r. G. P. wniosła o "zwrot kosztów poniesionych w sprawie o sygn. II SA/Rz 401/14".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Żądanie skarżącej stanowi w myśl art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "Ppsa"), wniosek o uzupełnienie wyroku. Stosownie do art. 157 § 1 Ppsa, strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Jak wynika z przepisów art. 200 i art. 209 Ppsa, wniosek strony o zwrot kosztów Sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę. Jednak strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów; stronę działającą bez adwokata lub radcy prawnego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie (art. 210 § 1 i 2 Ppsa). Przepisy Ppsa nie zawierają innych uregulowań pozwalających na złożenie takiego wniosku w innym terminie, np. po wydaniu wyroku.
Mając na względzie powyższe Sąd stwierdził brak podstaw do uwzględnienia żądania skarżącej, ponieważ wyrok z dnia 24 września 2014 r. zawiera wszystkie wymagane rozstrzygnięcia. W zawiadomieniu o terminie rozprawy skierowanym do stron, w tym G. P., zawarto pouczenie o treści art. 210 Ppsa (k. 76, pkt 5 pouczenia), jednakże skarżąca żądania takiego nie zawarła w skardze i nie zgłosiła go do chwili zamknięcia rozprawy, na której nie była obecna. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 157 § 2 i 3 oraz art. 210 § 1 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Ponadto Sąd zauważa, że w uzasadnieniu wyroku, w jego końcowej części, wskazał z jakiego powodu nie zasądził kosztów postępowania, z podaniem postawy prawnej.