Uzasadnienie
W dniu 11 kwietnia 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpłynęła skarga W. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2006 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów.
Ta sama decyzja została zaskarżona skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie przez M. i Z. S. działających jako pełnomocnicy I. K. oraz B. D. Z uwagi na to, że skargi te nie czyniły zadość wymogom formalnym stawianym dla tego rodzaju pism, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wezwał wnoszących skargi o ich uzupełnienie. I tak: pismem z dnia 25 kwietnia 2006 r. wezwał W. D. o uzupełnienie braków skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 200 zł, oraz nadesłanie 35 odpisów skargi, zaś Z. i M. S. o przedłożenie pełnomocnictwa do reprezentowania I. K. i B. D. przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W. D. powyższe wezwanie otrzymał w dniu 28 kwietnia 2006 r., i pomimo upływu wyznaczonego terminu, do dnia 5 maja 2006 r. nie uzupełnił wskazanych braków co musiało skutkować odrzuceniem jego skargi.
Podobnie Sąd postąpił ze skargą I. K. i B. D. wniesioną przez Z. i M. S., wobec których termin do uzupełnienia braków skargi upłynął bezskutecznie w dniu 9 maja 2006 r.
Wprawdzie M. S. jeszcze przed upływem wyznaczonego terminu tj. w dniu 4 maja 2006 r. wniosła o jego przedłużenie, lecz wniosek ten jako niedopuszczalny nie mógł sanować negatywnych skutków niedochowania terminu. Wyznaczony bowiem termin ma charakter terminu ustawowego, który nie może być ani skracany ani przedłużany. Jeżeli natomiast z przyczyn od strony niezależnych, nie jest ona w stanie, w ciągu tego terminu uzupełnić braków skargi, może na zasadach ogólnych ubiegać się o jego przywrócenie. Za przekroczenie terminu należy rozumieć zarówno sytuację, w której strona w ogóle nie podejmie czynności, do których była wezwana jak i sytuację, w której strona podejmie czynności, ale bezskutecznie.
W rezultacie należało uznać, że również termin wyznaczony M. i Z. S. upłynął bezskutecznie.
Z tych wszystkich względów na podstawie art 58 § 1 p.3 i 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.