Uzasadnienie
Sygn. II SA/Rz 405/09
A. B. w swym podaniu PPF, kierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata (karta akt sądowych nr 9-12). Złożony wniosek dotyczy sprawy o sygn. II SA/Rz 405/09, wszczętej ze skargi A. B. na decyzję o umorzeniu postępowania administracyjnego wydaną przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej WINGiK).
A. B. swe żądanie zniesienia ciężarów postępowania sądowego uzasadniła bardzo ciężką sytuacją majątkową i osobistą. Strona nie jest w stanie poradzić sobie ze sprawą sądowoadministracyjne m.in. ze względu na swój wiek i ciężkie choroby.
Sprawa o podanej wyżej sygnaturze nie została przed WSA w Rzeszowie zakończona. Na obecnym etapie postępowania, strona zobowiązana jest do pokrycia wpisu sądowego w kwocie 200 zł (podstawa prawna: § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądem administracyjnym /Dz.U. Nr 221, poz. 2193/).
Stwierdzono, co następuje:
W rozpoznawanej sprawie wniosek strony skarżącej obejmuje ustanowienie adwokata oraz zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Wobec tak sformułowanego żądania, należy rozważyć czy A. B. spełnia wszelkie przesłanki uprawniające do otrzymania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Tymi kosztami są koszty sądowe, czyli opłaty i wydatki sądowe oraz koszty ustanowienia fachowego pełnomocnika (tj. radcy prawnego, adwokata, rzecznika patentowego, doradcy podatkowego).
Podane przez stronę składniki majątku jak również uzyskiwane dochody potwierdzają wykazanie warunków otrzymania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Do tego wniosku prowadzą następujące argumenty:
A. B. otrzymuje stałe dochody, lecz w niewielkiej wysokości. Dochód strony oscyluje wokół minimalnego wynagrodzenia (netto 946,83 zł). Strona zamieszkuje samotnie w domu o pow. 48 m². Wnioskodawczyni z racji podeszłego wieku (67 lat) i bardzo ciężkich chorób zmuszona jest pokrywać stosunkowo wysokie koszty zakupu lekarstw i leczenia. A. B. ponosi ciężar dojazdu do lekarzy, co przy stanie jej dochodów ma istotny wpływ na ogólne możliwości finansowe. Ciężary tych kosztów muszą być znaczne gdyż punkty przyjęć lekarskich A. B. oddalone są znacznie od jej miejsca zamieszkania.
Ponadto, na bieżące wydatki strony składa ubezpieczenie domu, należność za gaz, energię elektryczną, wywóz śmieci, doprowadzenie wody i odprowadzenie ścieków, telefon oraz żywność. Oświadczenie skarżącej o stanie jej zdrowia i wysokości bieżących wydatków potwierdzają załączone do skargi kserokopie faktur VAT za zakup lekarstw oraz zaświadczeń o przebytych chorobach (np. kserokopia rachunku z 9 kwietnia 2009 r. na zakup leków na kwotę – 110,95 zł, karta akt sądowych nr 31). Strona może korzystać z pomocy córki, której przekazała do gospodarowania nieruchomość rolną o pow. 1,64 ha.
W ocenie rozpoznającego wniosek, A. B. własnym staraniem nie ma większych szans na pokrycie jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministarcyjnego. Okoliczności, w jakich żyje skarżąca niewątpliwie odpowiadają przesłankom przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Kwota, pozostająca po uiszczeniu niezbędnych wydatków nie wystarczyłaby na pokrycie choćby części wpisu należnego z tytułu wniesienia skargi do WSA. Wiek a zwłaszcza ciężka choroba skarżącej nie pozwala przypuszczać, aby A. B. była w stanie w przyszłości znacząco poprawić swe warunki bytowe. Ogólny stan zdrowia A. B. nie pozwoli jej samodzielnie, czyli bez pełnomocnika, występować w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dlatego też, odmowa przyznania prawa pomocy w sytuacji, w jakiej znajduje się wnioskodawczyni uniemożliwiłoby doprowadzenie do skontrolowania wymienionej w sentencji decyzji WINGiK.
Nie sposób pominąć, iż w podobny sposób oceniono sytuację majątkową i osobistą A. B. postanowieniu WSA z 14 marca 2008 r. o sygn. II SA/Rz 157/08 i postanowieniu referendarza sądowego WSA z 22 maja 2009 r., II SA/Rz 396/09.
Jednocześnie wypada pouczyć stronę, iż niniejsze postanowienie nie jest równoznaczne z udzieleniem adwokatowi pełnomocnictwa. Stanowi ono dopiero podstawę do udzielenia wyznaczonemu przez Radę Adwokacką adwokatowi umocowania do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym (art. 244 § 2 p.p.s.a.). Umocowanie powinno wynikać z udzielonego pełnomocnictwa.
Z wyżej powołanych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.