Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 lutego 2018 r. T. i J.W. wnieśli skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] o uzupełnieniu decyzji tego organu z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, domagając się jego uchylenia oraz wskazując, że zostało wydane w niedopuszczalnym zakresie oraz po upływie ustawowego terminu przewidzianego do jego wydania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
W myśl art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm. – dalej: P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
W rozpatrywanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Kolegium wydane w trybie art. 111 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 – dalej: k.p.a.). Zgodnie z § 1 tego przepisu, strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. W myśl natomiast § 1b, uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia. W przypadku wydania takiego postanowienia, stosownie do § 2 tego przepisu, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia.
W świetle powyższych przepisów, wskazać należy, że orzeczenie o uzupełnieniu lub jego odmowa nie ma samodzielnego bytu prawnego, lecz jest ściśle związane z aktem, którego uzupełnienia domagała się strona. W szczególności dzieli losy tego aktu w postępowaniu odwoławczym (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1486/10 oraz 8 maja 2014 r. II OSK 1089/14 – dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl). Na postanowienie tego rodzaju nie przysługuje zatem zażalenie, jak również nie kończy ono postępowania, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Z tych też względów, mając na uwadze art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego na opisane na wstępie postanowienie Kolegium było niedopuszczalne, o czym pouczono strony w uzasadnieniu tego postanowienia.
Wobec powyższego skarga jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.