Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] grudnia 2008 roku, nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] października 2008 roku, nr [...] odmawiającą wszczęcia postępowania wznowieniowego zakończonego wydaniem zezwolenia nr [...] z [...] sierpnia 2008 roku na prowadzenie sprzedaży napojów alkoholowych o zawartości alkoholu od 4,5% do 18% (z wyjątkiem piwa) z przeznaczeniem do spożycia poza miejscem sprzedaży, w lokalu przy ul. M.7 w P. Z decyzją tą nie zgodziła się spółka komandytowa "P. P. Sp. z o.o." w P. i zaskarżyła ją do tutejszego sądu. Poza zarzutami odnoszącymi się do zaskarżonej decyzji strona skarżąca wniosła o wstrzymanie jej wykonania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wstrzymaniu podlegają wyłącznie te akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan w rzeczywistości społecznej, którego spowodowanie nakazuje akt administracyjny, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego. Akt administracyjny zostaje wykonany, gdy rzeczywisty stan stosunków społecznych odpowiadać będzie stanowi określonemu w nim jako odpowiedni - T. Woś, w: T. Woś (red.): Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 217. Jeżeli zatem na stronie nie ciążą żadne obowiązki podlegające wykonaniu w trybie przymusowym, to nie ma zagrożenia wyrządzenia szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – postanowienie NSA z dnia 29 lipca 2004 r. sygn. akt FZ 132/2004, niepubl.).
Przenosząc powyższe na realia niniejszej sprawy należy wskazać, że zarówno decyzja organu I instancji, która jest decyzją negatywną a więc odmawiającą uwzględniania wniosku, jak i decyzja organu II instancji uchylająca decyzję pierwszo-instancyjną nie nakładają na stronę skarżącą żadnych obowiązków, które podlegałyby dobrowolnemu bądź przymusowemu wykonaniu. Ma ona wyłącznie ten skutek, że sprawa zostanie ponownie rozpatrzona przez organ I instancji.
Jeżeli zatem zaskarżona decyzja nie nakłada na skarżącą spółkę obowiązku podjęcia jakichkolwiek działań, to tym samym wstrzymanie jej wykonania jest niezasadne.
Mając całość powyższego na uwadze Sąd w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.