Uzasadnienie
B. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2010r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010r. znak: [...], która umarzała postępowanie w sprawie samowolnej budowy budynku gospodarczego na działce nr ewid. [...] położonej w L. należącej do J. F. i B. G. Ze względu na fakt, iż skarga nie była opłacona, jak też zawierała brak formalny, wezwano skarżącego do uiszczenia kwoty 500 zł tytułem wpisu oraz do przedłożenia 2 egzemplarzy odpisów skargi. Wskazano, iż czynności powyższych należy dokonać w terminie 7 dni, liczonych od doręczenia wezwania oraz podano, iż w razie niezastosowania się do niego skarga zostanie odrzucona.
Wezwanie doręczone zostało B. L. w dniu 13 maja 2010r., na co wskazuje zwrotne potwierdzenie jego odbioru.
Termin do uzupełnienia braków skargi upłynął względem wyżej wymienionego bezskutecznie w dniu 20 maja 2010r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Paragraf 2 powołanego przepisu zalicza do tego rodzaju pism m. in. skargę.
Zgodnie z kolei z art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Konsekwencją braku uiszczenia należnego wpisu, pomimo wezwania w tym przedmiocie jest - według art. 220 § 3 P.p.s.a. - odrzucenie skargi.
Do skargi należy ponadto dołączyć stosowną ilość jej odpisów celem doręczenia uczestnikom postępowania, co wynika z art. 47 § 1 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a. Niedopełnienie powyższej czynności w związku ze stosownym wezwaniem w tym zakresie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Okoliczności niniejszej sprawy wskazują, iż skardze B. L. nie można nadać dalszego biegu. Nie została ona bowiem opłacona, jak też nie dołączono do niej dwóch jej odpisów, mimo, iż o dokonanie tych czynności skarżący był wzywany wraz z pouczeniem o rygorze mającym zastosowanie w razie milczenia wobec treści tego wezwania.
Z podanych przyczyn orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. art. 47 § 1 i art. 57 § 1 oraz art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a.