Uzasadnienie
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu wniosku H. F. o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy z dnia [...] grudnia 1999 r. Nr [...] i [...] w przedmiocie zatwierdzenia rozgraniczenia działek nr ew. 657 i 698 z działkami nr ew. 595 i 588 położonych w C. gm. T., odmówił stwierdzenia nieważności.
Jako podstawę prawną organ powołał przepis art. 127 § 3 k.p.a., art. 156 § 1 k.p.a., art. 158 § 1 k.p.a.
W uzasadnieniu organ naprowadził, iż powołane we wniosku okoliczności, uzasadniające - zdaniem H. F. – stwierdzenie nieważności decyzji rozgraniczeniowej, a mianowicie, iż decyzję o rozgraniczeniu wydał organ podlegający wyłączeniu z mocy prawa oraz fakt, że w postępowaniu nie brali udziału spadkobiercy J. Ś., uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wznowienie postępowania, a nie o stwierdzenie nieważności decyzji w oparciu o przepis art. 156 § 1 pkt 1-7 k.p.a.
We wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy H. F. domagała się zmiany zaskarżonej decyzji ponieważ naruszenia prawa, jakie miały miejsce przy wydawaniu decyzji rozgraniczeniowej, uzasadniają stwierdzenie jej nieważności.
Po ponownym rozpoznaniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] marca 2004 r. Nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie powołując jako podstawę prawną przepis art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 105 k.p.a.
W motywach rozstrzygnięcia organ wskazał iż naruszony został przepis art. 28 k.p.a. Jak wynika z akt administracyjnych H. i J. F. aktem notarialnym w dniu 14 lipca 2000 r. przenieśli prawo własności działek nr ew. 657 i 698 objętych decyzją o rozgraniczeniu na rzecz córki E. K. W operacie ewidencji gruntów oraz wypisie z księgi wieczystej jako właścicielka figuruje E. K. Okoliczności te nie były wcześniej znane organowi. Zatem postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji rozgraniczeniowej zostało wszczęte na żądanie osoby nie będącej stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a.
Z akt sprawy wynika, że stronami postępowania rozgraniczeniowego byli H. i J. F. Obecnym właścicielem działek jest E. K. Oznacza to, że po przeniesieniu swoich praw H. F. utraciła przymiot strony w postępowaniu nadzwyczajnym.
Stosownie do art. 28 k.p.a. stroną jest każdy czyjego interesu prawnego dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny.
O tym, czy komuś przysługuje przymiot strony przesądzają przepisy prawa materialnego.
Z żądaniem stwierdzenia nieważności mógł zatem wystąpić właściciel /współwłaściciel/, użytkownik wieczysty nieruchomości objętych decyzją o rozgraniczeniu.
W żadnym wypadku stronami postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji o rozgraniczenie nie mogą być osoby, które przeniosły swoje prawa na rzecz innej osoby.
Decyzję tą zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego H. F. wnosząc o jej uchylenie.
W motywach skargi podniosła, że jest absurdem, aby strony postępowania zwykłego nie miały uprawnień do kwestionowania decyzji w trybie nadzwyczajnym, podobnie jak i obecni właściciele przedmiotowych działek, albowiem nie byli uczestnikami postępowania rozgraniczeniowego objętego wnioskiem.
Zdaniem skarżącej treść przepisu art. 28 k.p.a. może dotyczyć jedynie nowych stron, które mogą mieć jakieś uprawnienie w chwili obecnej jak pisze skarżąca.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż z innych względów niż podnosi skarżąca.
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm./ Sąd kontroluje zaskarżoną decyzję w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Bezspornym jest, iż decyzją z dnia [...] grudnia 1999 r. Wójt Gminy po rozpoznaniu wniosku H. F. zatwierdził rozgraniczenie działek nr ew. 657 i 698 z działkami nr ew. 595 i 588 położonych w C. gm. T. doręczając ją H. i J. F. Aktem notarialnym nr [...] z dnia 14 lipca 2000 r. H. i J. F. przenieśli własność działek nr ew. 657 i 698 na rzecz swojej córki E. K. Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji rozgraniczeniowej złożyła H. F. Po rozpoznaniu wniosku Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r. odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji rozgraniczeniowej, a organ odwoławczy decyzją z dnia [...] marca 2005 r. uchylił decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie ze względu na jego bezprzedmiotowość.
Zauważyć wypada, iż decyzja organu I instancji, w której wskazano, że ze względu na brak przesłanek nieważności decyzji, o których mowa w art. 156 § 1 pkt 1-7 k.p.a., odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji rozgraniczeniowej, jest decyzją merytoryczną. Doręczyć ją wobec tego należy stronom toczącego się postępowania o stwierdzenie nieważności.
W postanowieniu NSA z dnia 30 maja 1984 r. II SA 789/84 stwierdzono, że "interes prawny, którego istnienie warunkuje przyznanie osobie przymiotu strony w określonej sprawie, musi bezpośrednio dotyczyć sfery prawnej podmiotu. Brak bezpośredniości wpływu sprawy na sferę prawną osoby nie pozwala na uznanie za stronę". Podobny pogląd zawiera wyrok NSA z dnia 26 stycznia 1995 r. I SA 2528/93 ONSA 1996, Nr 1, poz. 34.
W wyroku NSA z dnia 12 stycznia 1994 r. II SA 2164/92 trafnie stwierdza się, że "stroną postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji jest nie tylko strona postępowania zwykłego zakończonego wydaniem kwestionowanej decyzji, lecz również każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczyć mogą skutki stwierdzenia nieważności decyzji".
Decyzje obu instancji doręczone zostały wyłącznie H. F. Aktualny właściciel działek objętych decyzją o rozgraniczeniu E. K. żadnej z decyzji nie otrzymała. Tym samym bez swojej winy pozbawiona została udziału w postępowaniu administracyjnym.
Konsekwencją rozpoznawania przez organ nadzoru nowej sprawy w stosunku do sprawy załatwionej kwestionowaną decyzją jest fakt, że otwiera się dla wszystkich stron tego postępowania droga weryfikacji takiej decyzji w trybie zwykłym i trybach nadzwyczajnych oraz kontroli sądowej /patrz: uchwała Izby Cywilnej i Administracyjnej SN z 15 grudnia 1984 r. III AZP 8/83 OSNCP 1985 Nr 10, poz. 143/.
Braku w postaci niedoręczenia decyzji organów obu instancji obecnej właścicielce przedmiotowych nieruchomości konwalidować nie może fakt, że E. K. otrzymywała te decyzje lecz kierowane do niej jako pełnomocnika H. F. Jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, zachodzą podstawy do wznowienia postępowania /przepisy art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a./.
Organ prowadząc ponownie postępowanie w sprawie wniosku H. F. o stwierdzenie nieważności uwzględni uwagi Sądu prawidłowo doręczając swoje rozstrzygnięcia.
Odnosząc się do treści rozstrzygnięcia organu odwoławczego z dnia [...] marca 2005 r. zauważyć wypada, iż przepis art. 157 § 2 /"postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji wszczyna się na żądanie strony"/ należy interpretować poprzez pryzmat art. 28 k.p.a. oraz art. 30 § 1 i § 4.
Z tych względów na zasadzie przepisów art. 145 § 1 pkt 1b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm./ Sąd uchylił decyzje organów obu instancji.
O kosztach orzeczono na zasadzie przepisów art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm./.
Na zasadzie przepisów art. 152 cytowanej ustawy Sąd orzekł iż do czasu uprawomocnienia się niniejszego rozstrzygnięcia wyrok nie podlega wykonaniu.
19.06.06 r., PK