Uzasadnienie
W skardze na opisaną w sentencji postanowienia decyzję, którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [.] z dnia [.] lipca 2015 r. nr [.] nakładającą na BG karę pieniężną w kwocie 12 000 zł za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry, skarżąca zawarła, skierowany tak do organu jak i Sądu, wniosek o wstrzymanie jej wykonania.
Uzasadniając żądanie podniosła, że zapłata ww. kwoty spowoduje trudne do odwrócenia skutki związane z koniecznością zakończenia prowadzonej działalności gospodarczej i zwolnienia zatrudnionych osób. Nie dysponuje bowiem środkami pieniężnymi koniecznymi do jej uregulowania. Za wstrzymaniem wykonania decyzji ma przemawiać również okoliczność, że ewentualne uwzględnienie skargi i konieczność zwrotu uiszczonej kary może wiązać się z powstaniem znacznej szkody po stronie Skarbu Państwa.
W odpowiedzi na wniosek Dyrektor Izby Celnej poinformował, że postanowieniem z dnia [.] kwietnia 2016 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednak stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej zwanej: "Ppsa", po przekazaniu skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić przy tym należy, że nie chodzi tutaj o zwykłe konsekwencje wykonania decyzji, lecz dodatkowe skutki, jakie mogą z niej wyniknąć, jeżeli mogą one wywołać zdarzenia określone w powołanym przepisie. Ponadto, Sąd rozpoznaje wniosek nie badając zasadności skargi w kontekście wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności.
Decyzja nakładająca na skarżącą karę 12 000 zł stanowi akt administracyjny podlegający wykonaniu, w tym egzekucji. Niemniej, skarżąca w jakikolwiek, najmniejszy nawet sposób nie uprawdopodobniła, że jej wykonanie może wywołać dla niej skutki określone w powołanym przepisie, w tym czy może zagrozić bytowi prowadzonej działalności gospodarczej bądź wywołać konieczność rozwiązania stosunków pracy ze swoimi pracownikami. Nie ujawniła swojej aktualnej sytuacji majątkowej, osiąganych dochodów i ponoszonych wydatków bądź posiadanych zasobów. Okoliczności tych nie sposób natomiast wywieść z akt sprawy. Brak zatem jakiejkolwiek podstawy do przyjęcia, że wykonanie ostatecznej decyzji przed zakończeniem postępowania sądowego może grozić jej wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Sama wszak zapłata takiej należności stanowić będzie tylko zwykłą konsekwencję wykonania decyzji. Dla zasadności wniosku nie miały zaś znaczenia zarzuty skargi kierowane przeciwko zaskarżonym decyzjom.
Z podanych względów, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji.