Uzasadnienie
J. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2012r. znak: [...] stwierdzające niedopuszczalność zażalenia wyżej wymienionej na postanowienie Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2012r. znak: [...] pozytywnie uzgadniające projekt decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego w zakresie ochrony gruntów rolnych dla zamierzenia inwestycyjnego w postaci budowy kablowej linii elektroenergetycznej średniego napięcia, stacji transformatorowej oraz kablowej i napowietrznej linii niskiego napięcia na działkach nr 615, 608, 607, 606, 605, 604, 603, 602, 601, 600, 599, 596 i 595/5 położonych w obrębie ewidencyjnym [...].
Ze względu na fakt, że skarga dotknięta była brakami, wezwano składająca ją do ich usunięcia poprzez uiszczenie kwoty 100 zł tytułem wpisu w sprawie oraz do przedłożenia 18 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Jednocześnie wskazano skarżącej, iż wezwanie należy wykonać w terminie 7 dni od daty jego otrzymania pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie powyższe doręczone zostało skarżącej dnia 17 stycznia 2013r., na co wskazuje zwrotne potwierdzenie jego odbioru.
Do dnia 24 stycznia 2013r. J. R. nie uiściła wpisu, jak też nie przedłożyła odpisów skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Od wnoszonej do sądu administracyjnego skargi pobiera się wpis, na co wskazuje brzmienie art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej następnie "P.p.s.a.". Zgodnie z kolei z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Konsekwencją braku uiszczenia wpisu, pomimo stosownego wezwania w tym zakresie jest odrzucenie skargi w oparciu o art. 220 § 3 P.p.s.a.
Ponadto, wedle art. 47 P.p.s.a. (stosowanego do skargi w związku z treścią art. 57 § 1 P.p.s.a.), do pisma procesowego należy dołączyć odpowiednią ilość jego odpisów celem doręczenia uczestnikom postępowania. Skutkiem nieuzupełnienia powyższego braku, mimo wezwania w tym przedmiocie jest w myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. odrzucenie skargi.
Biorąc pod uwagę powyższe unormowania prawne, jak też okoliczności faktyczne niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarga J. R. podlega odrzuceniu. Nie została ona bowiem opłacona, jak też składająca ją nie przedłożyła stosownej ilości jej odpisów. Należy podkreślić, że do dokonania obydwu wymienionych czynności Sąd wezwał skarżącą, pouczając ją jednocześnie, iż niezastosowanie się do treści wezwania skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Z podanych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 220 § 1 i § 3 w zw. z art. 230 oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 i art. 47 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a.