Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 grudnia 2021 r. (data wpływu do Sądu 12 stycznia 2022 r.) Prezes Sądu Okręgowego w [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] odmawiającą R. S. udostępnienia informacji publicznej.
Wyżej opisaną decyzją Prezes Sądu Apelacyjnego w [...], uchylił decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] października 2021 r. nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Decyzja zawierała pouczenie, że przysługuje od niej prawo wniesienia sprzeciwu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania.
Ze stanowiskiem Prezesa Sądu Apelacyjnego w [...] nie zgodził się Prezes Sądu Okręgowego w [...], wnosząc sprzeciw od wydanego przez ten organ rozstrzygnięcia, błędnie nazwany skargą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sprzeciw należało odrzucić, jako niedopuszczalny.
Zgodnie z art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późń. zm.; dalej: P.p.s.a.), od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r., poz. 735; dalej: k.p.a.), skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Stosownie zaś do art. 64b § 1 P.p.s.a., do sprzeciwu stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W pierwszej kolejności Sąd rozstrzyga o dopuszczalności wniesionego sprzeciwu. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64b § 1 P.p.s.a., sprzeciw niedopuszczalny podlega odrzuceniu.
Postępowanie sądowoadmistracyjne może być wszczęte jedynie na żądanie pochodzące od podmiotu, który posiada legitymację do wniesienia środka zaskarżenia. W myśl art. 64a P.p.s.a. legitymacja do wniesienia sprzeciwu przysługuje stronie niezadowolonej z wydanej decyzji kasacyjnej. Natomiast stosownie do art. 50 w zw. z art. 64b § P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia sprzeciwu jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Orzecznictwo sądowoadministracyjne oraz doktryna stoją na stanowisku, że niedopuszczalnym jest łączenie w jednym postępowaniu funkcji procesowych organu prowadzącego postępowanie i strony tego postępowania (zob. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 lutego 2012 r. sygn. akt II SA/Rz 1036/11; dostępne w bazie CBOSA). Zgodnie z powyższym, organ administracji publicznej właściwy do orzekania w sprawie, jako organ I instancji nie ma legitymacji procesowej do wniesienia sprzeciwu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w sprawie, w której wydał rozstrzygnięcie.
W niniejszej sprawie Prezes Sądu Okręgowego w [...] wniósł sprzeciw, błędnie nazwany skargą, od decyzji Prezesa Sądu Apelacyjnego w [...]. Prezes Sądu Okręgowego w [...] jest organem, przed którym toczyło się postępowanie w sprawie w pierwszej instancji. Zatem nie posiada on legitymacji do wniesienia sprzeciwu od decyzji organu II instancji. Przyjęcie odmiennego stanowiska doprowadziłoby do sytuacji, w której stronami postępowania sądowego byłyby dwa organy administracji publicznej, orzekające w jednej sprawie, prezentując odmienne stanowiska. Zatem należy uznać, że ani organ I instancji, ani organ II instancji nie są podmiotami uprawnionymi do wniesienia sprzeciwu.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał sprzeciw wniesiony przez Prezesa Sądu Okręgowego w [...] za niedopuszczalny.
Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że na ocenę stanu faktycznego i prawnego niniejszej sprawy nie ma wpływu fakt, że doręczając Prezesowi Sądu Okręgowego w [...] błędnie pouczono go o prawie wniesienia jakiegokolwiek środka zaskarżenia, gdyż takie uprawnienie mu nie przysługuje, a także błędne wskazanie, że takim środkiem zaskarżenia jest skarga, podczas gdy od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. przez organ odwoławczy, stronom posiadającym interes prawny przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu, na podstawie art. 64a p.p.s.a.
Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.