Uzasadnienie
Wnioskiem, który wpłynął do Sądu w dniu 31.05.2011 r., skarżąca B. K. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Jej wniosek dotyczy sprawy kontroli postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO). Sprawa ze skargi wyżej wymienionej nie została zakończona przed WSA. Strona jest zobowiązana do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Ponadto po zakończeniu postępowania przed WSA, na wnioskodawczyni może zaciążyć przymus uiszczenia wpisu sądowego z tytułu złożenia skargi kasacyjnej od wyroku WSA. Pozostałe koszty postępowania, jakie ewentualnie może ponieść wnioskodawczyni sprowadzają się wynagrodzenia przysługującego fachowemu pełnomocnikowi za sporządzenie środka odwoławczego od wyroku sądu pierwszej instancji (przymus adwokacki).
Kierując się treścią wniosku PPF, ustalono, iż wnioskodawczyni zamieszkuje obecnie w baraku otrzymanym od Gminy [...]. Jej dom mieszkalny o pow. 100 m² jest na chwilę obecną wyłączony z użytkowania z powodu osuwającej się ziemi. Budynek gospodarczy przeznaczony jest do rozbiórki. Lokal otrzymany od gminy nie posiada prądu, kanalizacji oraz bieżącej wody. W związku z tą trudną sytuacją skarżąca zwróciła się do organów pomocy społecznej o udzielenie niezbędnego wsparcia. B. K. oprócz wspomnianego domu, dysponuje także nieruchomością rolną. Strona utrzymuje się wyłącznie z dochodów za pracę w wysokości netto 1354 zł.
Stwierdzono, co następuje:
Wobec trudnej sytuacji życiowej B. K., jej wniosek o prawo pomocy zasługuje na uwzględnienie w całości.
Skarżąca wnosząc o zwolnienie od pełnych kosztów sądowych ubiega się o przyznanie prawa pomocy w granicach częściowych tej instytucji. Obejmują one wyłącznie zniesienie obciążeń fiskalnych w postaci opłat i wydatków sądowych. Analiza znajdującego się w aktach sprawy formularza PPF, pozwala stwierdzić, że sytuacja majątkowa i osobista skarżącej opowiada ustawowym przesłankom przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Otóż według treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje jeżeli wnioskujący wykaże, że pokrycie kosztów postępowania sądowego, spowoduje uszczerbek na poziomie utrzymania koniecznego rodziny. W ten sposób, prawodawca stara się chronić podstawy zachowania minimalnej egzystencji osoby fizycznej.
Zdaniem rozpoznającego wniosek, strona zasługuje na zwolnienie od kosztów sądowych. O prawidłowości tej decyzji świadczą bardzo złe warunki bytowe w jakich znajduje się B. K. Strona w wyniku okoliczności niezależnych od niej, zmuszona była opuścić miejsce swego zamieszkiwania. Pozbawiona jest dostępu do podstawowych mediów. Jest oczywistym, że tego rodzaju sytuacja musi wiązać się ze zwiększeniem wydatków na utrzymanie. Należy przyznać, że koszty niniejszej sprawy nie należą do wysokich, zaś skarżąca w normalnych dla niej warunkach byłaby w stanie podołać obowiązkowi uiszczenia wpisu sądowego. Jednakże brak możliwości korzystania z wody, energii elektrycznej czy kanalizacji znacząco pogarsza sytuację życiową wnioskodawczyni. Poniesienie ciężarów kosztów sądowych w postaci opłat i wydatków wiązałoby się z obniżeniem już i tak niskiego poziomu życia wymienionej osoby.
Dlatego też, spełnienie warunków do uzyskania prawa pomocy, nakazuje rozstrzygnąć wniosek skarżącej na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. w sposób określony w treści sentencji niniejszego postanowienia.